Egipscy archeolodzy odkryli szereg grobów należących do budowniczych piramidy Cheopsa. Zostały one odnalezione na Płaskowyżu Gizy przez zespół badaczy pod kierownictwem dr Zahi Hawass’a, sekretarza generalnego Naczelnej Rady Starożytności (Supreme Council of Antiquities). Grobowce datowane są na czwartą dynastię (XXVII-XXVI w. p.n.e.). Zdaniem przewodniczącego wykopalisk, może być to największe odkrycie archeologiczne w całym XX i XXI wieku, ponieważ dostarcza dodatkowych informacji na temat czwartej dynastii.
Groby zbudowano obok piramid, co znaczy, że nie należą one do niewolników. Gdyby piramidę budowali niewolnicy, nie mogliby oni być pochowani w pobliżu piramidy króla. Najważniejszy grób należy do Idu. Ma on budowę prostokątną z glinianymi cegłami pokrytymi tynkiem. Jest w nim kilka korytarzy pogrzebowych wykutych z białego wapienia oraz nisze z przodu każdego korytarza. Według Adel Okasha, nadzorcy wykopalisk, górna część grobowca Idu ma kształt skarbca, symbolizującego wieczne wzgórze, od którego zaczęło się życie. Jest to zgodne z ówczesnymi wierzeniami i stanowi silny dowód na powstanie grobowca za czasów czwartej dynastii.
Po zachodniej stronie grobowca Idu odkryto także szereg grobów i trumien robotników. Po południowej stronie znaleziono kolejny ciąg grobowców, zawierających wygięte szkielety i szczątki naczyń. Te odkrycia udowadniają religijność starożytnych egipskich robotników. Odkryto także dowody na to, że robotnicy otrzymywali pożywienie od mieszkańców delty i Górnego Nilu. Rodziny, które wspomagały budujących, były zwolnione od podatków na rzecz faraona. Zdaniem dr Hawass’a liczba robotników nie była większa niż 10 000.
Wcześniejsze badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na temat daty budowy tych piramid. Opierano się na fałszywych informacjach, że budowa trwała tylko podczas wylewu Nilu, gdy był możliwy transport budulca. Okazało się, że budowa trwała okrągły rok, a część kamieni pochodziła z Płaskowyżu Gizy.
Groby zbudowano obok piramid, co znaczy, że nie należą one do niewolników. Gdyby piramidę budowali niewolnicy, nie mogliby oni być pochowani w pobliżu piramidy króla. Najważniejszy grób należy do Idu. Ma on budowę prostokątną z glinianymi cegłami pokrytymi tynkiem. Jest w nim kilka korytarzy pogrzebowych wykutych z białego wapienia oraz nisze z przodu każdego korytarza. Według Adel Okasha, nadzorcy wykopalisk, górna część grobowca Idu ma kształt skarbca, symbolizującego wieczne wzgórze, od którego zaczęło się życie. Jest to zgodne z ówczesnymi wierzeniami i stanowi silny dowód na powstanie grobowca za czasów czwartej dynastii.
Po zachodniej stronie grobowca Idu odkryto także szereg grobów i trumien robotników. Po południowej stronie znaleziono kolejny ciąg grobowców, zawierających wygięte szkielety i szczątki naczyń. Te odkrycia udowadniają religijność starożytnych egipskich robotników. Odkryto także dowody na to, że robotnicy otrzymywali pożywienie od mieszkańców delty i Górnego Nilu. Rodziny, które wspomagały budujących, były zwolnione od podatków na rzecz faraona. Zdaniem dr Hawass’a liczba robotników nie była większa niż 10 000.
Wcześniejsze badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na temat daty budowy tych piramid. Opierano się na fałszywych informacjach, że budowa trwała tylko podczas wylewu Nilu, gdy był możliwy transport budulca. Okazało się, że budowa trwała okrągły rok, a część kamieni pochodziła z Płaskowyżu Gizy.
Opracował: Andrzej Bućko
