Góry Capatanii to mało popularne pasmo w łańcuchu Karpat, leżące w całości w granicach Rumunii. Składa się z kilku grzbietów, spośród których na szczególną uwagę zasługują dwa: grzbiet główny oraz Buila-Vânturariţa. Główny grzbiet ciągnie się z zachodu na wschód, od przełęczy Curmătura Olteţului aż po dolinę Aluty (ok. 50 km długości). Jest on łagodny i trawiasty. W przeszłości porastały go bujne lasy, które, niestety, doszczętnie wycięto – obecnie wygląda, jak wielkie pastwisko.
W obrębie głównego grzbietu znajduje się osiem szczytów, przekraczających 2000 m wysokości. Do najwyższych, mających ponad 2100 m, zaliczają się: Nedeia – 2130 m n.p.m., Ursu – 2124 m n.p.m., Beleoaia – 2109 m n.p.m. i La Nedei – 2108 m n.p.m. Szczyty te mają kształt kopuł, przez co są do siebie podobne.
Główny grzbiet nie jest tak ochoczo uczęszczany, jak Buila-Vânturariţa. Wędrując nim przez trzy dni, możemy nie spotkać żywego ducha. Wynika to przede wszystkim ze słabego zagospodarowania turystycznego tego fragmentu Gór Capatanii. Wytyczono tam, co prawda, kilka szlaków, m.in. czerwony, który pokrywa się z szutrową drogą, biegnącą grzbietem, ale to i tak za mało. Grzbiet ten eksploatowany jest za to ochoczo przez miejscowych (wypas owiec, wycinka lasu oraz zbieranie jagód).
Grzbiet Buila-Vânturariţa położony jest w południowo-wschodniej części gór Capatanii. Zbudowany jest z wapieni, dlatego występują tam liczne formy krasowe. Obszar podlega ścisłej ochronie – to Park Narodowy Buila-Vânturariţa. W parku, oprócz wapiennych szczytów i ostańców, możemy również podziwiać kanion rzeki Cheia oraz „jaskinię z jeziorkiem”. Jego najwyższymi szczytami są: Vânturariţa (1866 m n.p.m.) i Buila (1849 m n.p.m.). Bilet wstępu do parku kosztuje 5 lei.
Grzbietem biegnie piękny, ale dość trudny szlak. Jest on słabo oznaczony, dlatego w niektórych momentach trzeba się natrudzić żeby znaleźć drogę. Infrastruktura turystyczna w Parku Buila-Vânturariţa nie jest najlepsza, ale mimo wszystko na dużo wyższym poziomie niż w pozostałych częściach Gór Capatanii. Znajduje się tam kilka szlaków oraz schronisko Cheia (Cabana Cheia). W okolicach Cabany Cheia można spodziewać się dużej ilości turystów, gdyż prowadzi do niej szutrowa droga, po której mogą jeździć samochody.
Turyści, chcący wybrać się w góry Capatanii, muszą wiedzieć, że nie ma żadnej aktualnej mapy tego terenu (w Internecie można znaleźć stare opracowania radzieckie).
oprac. Przemysław Rychter
