Lubaczów to stare miasto w województwie podkarpackim, tuż przy granicy ukraińskiej. W przeszłości krzyżowało się tutaj wiele kultur.
Pierwsza wzmianka o osadzie Lubaczowie pochodzi z 1214 roku.. Początkowo istniała ona pod nazwą Lubacew (Ljubacew), a od 1376 wraz z nadaniem praw miejskich – jako Lubaczów. W mieście, stosunkowo rzadko odwiedzanym przez turystów, jeśli nie liczyć kuracjuszy z pobliskiego Horyńca – Zdroju, znajduje się kilka atrakcji. Poza kościołem pokatedralnym, cerkwią i ratuszem na szczególną uwagę zasługują obiekty dawnego spichlerza z XVIII-XIX stulecia oraz relikty zespołu zamkowo – parkowego, wymienianego już przez Jana Długosza. Dziś gospodarzem obu obiektów jest Muzeum Kresów zarządzane przez Starostwo Powiatowe. Placówka powstała ze zbiorów prywatnych, prywatnych od 1967 r. działała jako Muzeum Regionalne PTTK. Na skutek starań działaczy społecznych została objęta mecenatem państwowym.
Wyjątkowy jest charakter ekspozycji, która dotyczy nie tylko powiatu lubaczowskiego, ale także całych polskich Kresów. Ekspozycja obejmuje dziedzictwo kulturowe tego obszaru, m.in. zbiory archeologiczne, etnograficzne, a także cenna kolekcję sztuki sakralnej i świeckiej. Na uwagę zasługuje kolekcja rzeźby z ośrodka rzeźbiarskiego we wsi Brudno, czynnego w okresie XVIII-XX w. Galeria sztuki kresowej dawnej i współczesnej, znajdująca się na trenie zespołu dworskiego ma po części nowoczesny, multimedialny charakter. Tutaj też organizowane są wystawy zmienne.
Na podkreślenie zasługuje bogata działalność oświatowa i wydawnicza muzeum, wokół którego systematycznie rozwija się Centrum Kultury Pogranicza.
Jan Paweł Piotrowski
