Gmina Ciechanowiec leży w południowo – zachodniej części województwa podlaskiego, na pograniczu Wyżyny Drohiczyńskiej i Wysokomazowieckiej nad Nurcem, na terenie "Zielonych Płuc Polski".
Najstarsze źródła pisane dotyczące Ciechanowca pochodzą z 1549 roku i 1570 roku. W tym czasie osada funkcjonowała już jako miasto, bowiem na dokumentach była odciśnięta pieczęć z herbem. Prawa miejskie magdeburskie otrzymał Ciechanowiec najprawdopodobniej w 1429r. od wielkiego księcia litewskiego Witolda. Pierwszymi właścicielami miasta był ród Kiszków, za ich rządów wybudowano zamek obronny nad Nurcem, który został zniszczony w czasie potopu szwedzkiego. Po Kiszkach miasto przechodziło kolejno w ręce: Bremmerów, Ossolińskich, Szczuków i Ciecierskich. Największy rozkwit miasto przeżywało w okresie, gdy jego właścicielami byli Ossolińscy. Natomiast najwybitniejszym polskim przyrodnikiem doby Oświecenia był proboszcz ciechanowiecki w latach 1770-1796 Jan Krzysztof Kluk.
Po trzecim rozbiorze polski Ciechanowiec najpierw przynależał do państwa pruskiego, natomiast po pokoju w Tylży ziemia przeszła w ręce carskie. W tym czasie wykrystalizował się podział miasta na dwie części: prawobrzeżną (wchodzącą w skład do Królestwa Polskiego) i lewobrzeżną część wcielono do Cesarstwa Rosyjskiego. Mieszkańcy miasta brali czynny udział w powstaniach narodowych, za co spotkały ich represje ze strony cara. Jedną z nich była utrata praw miejskich przez Ciechanów lewobrzeżny. Jednak na przekór wszystkiemu osada rozwijała się dynamicznie. Szczególną sławą cieszyły się organizowane tam targi końskie. Ciechanowiec poważnie ucierpiał zarówno w czasie pierwszej, jak i drugiej wojny światowej. Ze zniszczeń wojennych miasto zaczęło się odbudowywać w latach 60. i 70. Dawną pozycję udało się mu odzyskać zwłaszcza dzięki pomocy mieszkańców.
W Ciechanowcu z zbiorczej sieci wodociągowej korzysta 3,5 tys. mieszkańców (73,1%), zaś z kanalizacyjnej 2,3 tys. (49%). Na potrzeby regionu wybudowano 1 biologiczną oczyszczalnię ścieków o przepustowości 800 m3/dobę. W gminie funkcjonuje 4 szkoły podstawowe, 1 gimnazjum i 2 szkoły średnie.
Walorem regionu są wspaniałe krajobrazy zbliżone do naturalnych. Bardzo atrakcyjne dla odwiedzających są tereny w okolicach wsi Wojtkowice Glinna i Wojtkowice Dady oraz pomiędzy doliną Nurca a wsią Kozarze. Turystów przyciągają tam znaczne różnice w wysokościach pomiędzy obszarami wysoczyznowymi a doliną Bugu. Do wypoczynku zachęcają rzeki, zwłaszcza Bug i Nurzec oraz bogate w grzyby i jagody lasy. W regionie występują obszary o dużej wartości przyrodniczej Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Bugu i Nurca.
Walory turystyczne gminy
Miejsca godne obejrzenia w Ciechanowcu:
Kościół parafialny p.w. Trójcy Św. – wzniesiony w latach 1731-37 z fundacji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego. W skład zwartego zespołu wchodzą: barokowy kościół usytuowany pośrodku cmentarza otoczonego murem z ozdobną, murowaną bramą, dwie prostokątne kostnice w narożach ogrodzenia oraz dwie dzwonnice flankujące frontową część ogrodzenia.
Cerkiew prawosławna p.w. Wniebowstąpienia – wzniesiona w 1875 roku.
Synagoga – zbudowana pod koniec wieku XIX.
Szpital -wzniesiony w latach 1785-88 w stylu klasycystycznym. Ufundowany został dla Sióstr Miłosierdzia.
Teren dawnego dworu – związany z funkcjonującym w XVI wieku dworem Kiszków, zwanego zamkiem a zniszczonego w czasie wojny szwedzkiej. Kolejne zabudowania, murowane, stanowiły siedzibę Ossolińskich.
Zespół pałacowo – parkowy – ukształtowany w drugiej poł. XIX w., złożony z neorenesansowego pałacu, oficyny oraz zabudowań gospodarczych; otoczony starannie utrzymanym parkiem krajobrazowym.
Skansen – zespół obiektów budownictwa wiejskiego z pogranicza Mazowsza i Podlasia, usytuowany przy Muzeum Rolnictwa im. Ks.Krzysztofa Kluka.
Muzeum Rolnictwa im. Ks.Krzysztofa Kluka – prezentują one m. in. historię uprawy ziemi, zbiórki zbóż oraz wyroby rzemieślnicze i meble. W tło parku otaczającego pałac wkomponowano ekspozycje budownictwa ludowego regionu mazowiecko – podlaskiego. W głównym obiekcie zorganizowano stałą wystawę poświęconą działalności naukowej patrona Muzeum Rolnictwa Księdza Krzysztofa Kluka
