Większość biur podróży sprzedaje swój produkt turystyczny w formie sztywnych pakietów, w których tolerancja zmian sprowadza się do wyboru opcji wyżywieniowej, a i to nie zawsze, lub wyboru hotelu, oczywiście z pakietu dostępnych w katalogu. Decyduje o tym przede wszystkim taniość oferty i niewielkie możliwości większości organizatorów turystyki. Większość polskich biur podróży nastawionych jest na osiąganie dużego zysku przy możliwie najmniejszym nakładzie kosztów. Oferuje więc klientom powtarzalną ofertę standardową. Taka oferta, to najczęściej dwutygodniowy pobyt obejmujący następujące usługi:
– dojazd do miejsca wypoczynku i powrót,
– zakwaterowanie i wyżywienie,
– wycieczki do wyboru za dodatkową opłatą.
Taka sama zasada dotyczy wyjazdów pobytowych, jak i objazdowych, z z góry narzuconym programem.
Jednak coraz więcej osób, planując wycieczkę objazdową, zwraca uwagę na liczebność grupy i pyta
o możliwości nieznacznych modyfikacji programu lub samodzielnych wypadów w miejsca, których nie ma na trasie. O ile zdarza się, że grupy na wycieczkach objazdowych liczą 15 osób, o tyle programy zwiedzania są tak napięte, że czasu wolnego wystarcza na niezbędne czynności higieniczne i sen. Rośnie również grupa osób, których potrzeby te są na tyle zindywidualizowane, że wymagają osobistego udziału klienta w planowaniu podróży turystycznej. W ten sposób powstaje turystyka interaktywna, czyli wyjazdy turystyczne planowane wspólnie przez klienta i operatora turystycznego.
Interaktywność (z ang. interactivity, łac. interactus – dosłownie: czyn wzajemny) to pojęcie z dziedziny komunikacji. Oznacza zdolność do wzajemnego oddziaływania na siebie przez komunikujące się strony. Pojęcie interaktywności najczęściej stosowane jest w informatyce, telewizji i multimediach. W kontekście turystyki o interaktywności słyszy się zazwyczaj w odniesieniu do zwiedzania miast z interaktywnym przewodnikiem lub o muzeach z multimedialnymi przewodnikami i urządzeniami.
Przewiduje się, że w przyszłości ta forma turystyki będzie prężnie się rozwijać, mimo że obecnie, po wpisaniu w przeglądarce internetowej hasła „turystyka interaktywna” nie pojawia się żadna definicja. Biura, zajmujące się tą działalnością również nie określają swoich ofert mianem interaktywnych (biuro Africa line określa swoją działalność jako turystykę niekonwencjonalną), a z całą pewnością takimi są – bezpośrednio reagują na potrzeby każdego pojedynczego klienta.
Turystyka interaktywna realizowana może być co najmniej w trzech formach:
1. Biuro podróży oferuje klientowi kilkadziesiąt ofert do wyboru. Z tego zestawu klient wybiera ofertę, która go interesuje. Jednak są to oferty znacznie droższe i dużo bardziej rozbudowane pod względem trasy oraz czasu trwania niż propozycje standardowych biur podróży.
2. Negocjacja wybranej oferty w celu lepszego dostosowania jej do potrzeb i możliwości finansowych klienta.
3. Organizowanie wyjazdu według indywidualnych życzeń klienta. Często klient sam określa trasę podróży
i miejsca, które chce odwiedzić oraz sposób przejazdu. Biuro organizuje całą wyprawę.
Judyta Lejwoda
– dojazd do miejsca wypoczynku i powrót,
– zakwaterowanie i wyżywienie,
– wycieczki do wyboru za dodatkową opłatą.
Taka sama zasada dotyczy wyjazdów pobytowych, jak i objazdowych, z z góry narzuconym programem.
Jednak coraz więcej osób, planując wycieczkę objazdową, zwraca uwagę na liczebność grupy i pyta
o możliwości nieznacznych modyfikacji programu lub samodzielnych wypadów w miejsca, których nie ma na trasie. O ile zdarza się, że grupy na wycieczkach objazdowych liczą 15 osób, o tyle programy zwiedzania są tak napięte, że czasu wolnego wystarcza na niezbędne czynności higieniczne i sen. Rośnie również grupa osób, których potrzeby te są na tyle zindywidualizowane, że wymagają osobistego udziału klienta w planowaniu podróży turystycznej. W ten sposób powstaje turystyka interaktywna, czyli wyjazdy turystyczne planowane wspólnie przez klienta i operatora turystycznego.
Interaktywność (z ang. interactivity, łac. interactus – dosłownie: czyn wzajemny) to pojęcie z dziedziny komunikacji. Oznacza zdolność do wzajemnego oddziaływania na siebie przez komunikujące się strony. Pojęcie interaktywności najczęściej stosowane jest w informatyce, telewizji i multimediach. W kontekście turystyki o interaktywności słyszy się zazwyczaj w odniesieniu do zwiedzania miast z interaktywnym przewodnikiem lub o muzeach z multimedialnymi przewodnikami i urządzeniami.
Przewiduje się, że w przyszłości ta forma turystyki będzie prężnie się rozwijać, mimo że obecnie, po wpisaniu w przeglądarce internetowej hasła „turystyka interaktywna” nie pojawia się żadna definicja. Biura, zajmujące się tą działalnością również nie określają swoich ofert mianem interaktywnych (biuro Africa line określa swoją działalność jako turystykę niekonwencjonalną), a z całą pewnością takimi są – bezpośrednio reagują na potrzeby każdego pojedynczego klienta.
Turystyka interaktywna realizowana może być co najmniej w trzech formach:
1. Biuro podróży oferuje klientowi kilkadziesiąt ofert do wyboru. Z tego zestawu klient wybiera ofertę, która go interesuje. Jednak są to oferty znacznie droższe i dużo bardziej rozbudowane pod względem trasy oraz czasu trwania niż propozycje standardowych biur podróży.
2. Negocjacja wybranej oferty w celu lepszego dostosowania jej do potrzeb i możliwości finansowych klienta.
3. Organizowanie wyjazdu według indywidualnych życzeń klienta. Często klient sam określa trasę podróży
i miejsca, które chce odwiedzić oraz sposób przejazdu. Biuro organizuje całą wyprawę.
Judyta Lejwoda
