Japończycy – jeden z najdłużej i najzdrowiej żyjących narodów. Tajemnica takiego stanu rzeczy tkwi przede wszystkim w ich sposobie odżywiania się. Można by przypuszczać, że podróż kulinarna po Japonii rozpoczyna się nieco skromnie. Jej główny przedstawiciel: ryż i kulinarne wariacje na jego temat zasługuje tu na szczególną uwagę. Okazuje się bowiem, że pojęcie „ryż” dla Japończyka jest pewnego rodzaju sacrum w kuchni. Rodzaje ryżu i sposoby jego przyrządzenia są różnorodne. Smażenie i gotowanie ryżu, przygotowanie go z dodatkami lub bez sprawia, że wachlarz możliwości w tej dziedzinie wydaje się być wyjątkowo duży. Ryż połączony z rybami, wodorostami nori i innego rodzaju dodatkami, jak warzywa tworzy znane wszystkim, lekkostrawne i pożywne sushi. Razem z sosem sojowym czy japońskim wasabi, bardzo ostrym chrzanem, tworzą idealne danie. Kuchnia japońska to jednak nie tylko sushi, słynie także ze smażonych na oleju z sezamu ryb i gotowanych warzyw. Narodowym daniem jest także sojowa zupa miso z dodatkiem warzyw, glonów, która jest uznawana za klucz do zdrowia i długowieczności. Znanym japońskim przysmakiem jest także tempura, czyli owoce morza i warzywa zanurzone w cieście naleśnikowym i smażone na oleju sezamowym. Danie to podawane jest zawsze z sosem tentsuyu, czyli połączeniem dashi (bulionu), sosu sojowego, mirin (płynna, słodka przyprawa), i białej rzodkwi daikon. Jednak nawet zdrowo odżywiający się Japończycy mają swoje kulinarne słabostki. Do takich należy z pewnością deser jakim jest ciasto miodowe Kasutera, czy chociażby lody z zielonej herbaty macha. Sama herbata stanowi główny trunek mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni. Z nią jest także związana japońska ceremonia picia herbaty, ale o tym w następnym tygodniu.
Iwona J. Fluda
