Na początku lutego Rada Ministrów ogłosiła Raport sporządzony przez Ministerstwo Sportu i Turystyki o stanie gospodarki turystycznej w latach 2007-2011. Przygotowane sprawozdanie miało na celu podsumowanie dotychczasowej polityki turystycznej oraz wskazanie kierunków jej rozwoju na nadchodzące lata.
Fundamentem raportu jest osiem najważniejszych wskaźników, które dają podstawę do analizy obrazu turystyki w Polsce. Dane brane pod uwagę to: liczba krajowych podróży i turystów zagranicznych odwiedzających kraj, udział turystyki w PKB oraz oszacowanie wydatków, czyli wskazanie ile przeciętny turysta wydaje w trakcie wycieczki. Dane statystyczne były zbierane przez GUS oraz Ministerstwo Sportu i Turystyki.
Turystyka jest bardzo wrażliwa na czynniki zewnętrzne. W latach 2007-2011 jej podatność można było zaobserwować w takich sektorach jak prawo (wprowadzenie strefy Schengen), stan gospodarki (kryzys ogólnoświatowy), sytuacja międzynarodowa (zamieszki w Grecji), zmiany demograficzne czy też czynniki naturalne (wybuch wulkanu na Islandii).
W analizowanym okresie wskaźnik turystyczny w udziale PKB wynosił 5-6%. Jest to bardzo dobry wynik, zwłaszcza, że nie było momentów „słabszych”, poziom ten utrzymywał się na stałym poziomie przez cały wspomniany okres. Należy również zaznaczyć, że konkurencyjność polskiego rynku turystycznego, z roku na rok jest oceniana coraz wyżej, a jego atrakcyjność wzrasta.
Lata 2007-2011, to okres, w których swój rozkwit przeżywały zwłaszcza turystyki specjalistyczne. Dużym zainteresowaniem cieszyły się: turystyka wodna, rowerowa (w województwie zachodniopomorskim wyznaczono 2,6 tys. km szlaków rowerowych, w małopolskim 2,2 tys. km, a w lubuskim 2,3 tys. km), uzdrowiskowa oraz geoturystyka. Znaczną rolę odegrał także sektor turystyki biznesowej i wiejskiej. Zwłaszcza ta ostatnia przeżywa swój renesans dzięki coraz liczniejszym inicjatywom publiczno-prywatnym. Miało to również wpływ na wzrost świadomości znaczenia turystyki regionalnej, co w dłuższej perspektywie prowadzić będzie do rozwoju społeczno-ekonomicznego regionu. Znacząca zmiana w polityce regionów opierała się w znacznej mierze na wprowadzaniu strategii rozwoju turystyki regionalnej (budowa i modernizacja lokalnej bazy turystycznej).
W sumie samorządy, w analizowanym przedziale czasowym, podwyższyły swoje wydatki na turystykę czterokrotnie. Powodem przeznaczenia większych środków na tę dziedzinę gospodarki było nie tylko wzmożone zainteresowanie nią, ale także uświadomienie sobie jej pozytywnego wpływy na mikrogospodarki regionów oraz jej oddziaływanie społeczne. Najbardziej zaangażowanymi jednostkami samorządowymi były gminy. Wydały one najwięcej środków na turystykę – w roku 2007 142 mln, w roku 2010 480 mln. Samorządy wojewódzkie i powiatowe z roku na rok również przeznaczały coraz więcej środków na turystykę. Przykładowo w roku 2011 wydały o 82% więcej niż w roku poprzednim. Sumarycznie wydatki w latach 2007-2011 wzrosły o ponad 599 mln złotych.
Nie bez znaczenia okazały się trzy duże kampanie promocyjne: „Promujmy Polskę razem”, „Piękny Wschód”, „New 7 Wonders”. Skierowane one były zarówno na rynek zagraniczny, jak i krajowy. W analizowanym okresie do Polski przyjechało mniej cudzoziemców niż w latach ubiegłych. W ciągu pięciu lat liczba ta zmniejszyła się o 10,9%. Ocenia się, że powodem spadku, w całym analizowanym okresie jest głównie światowy kryzys ekonomiczny przypadający na lata 2008-2009. Okres ten spowodował, że pomimo trendu wzrostowego w latach 2010 i 2011 przedstawiony wskaźnik był niższy niż poprzednio. Wbrew pozorom dodatkowym czynnikiem ograniczającym napływ zagranicznych turystów było wejście Polski do strefy Schengen. Turyści z Ukrainy, Rosji i Białorusi mają większe problemy z uzyskaniem wizy turystycznej. Dominującą grupą zagranicznych turystów byli Niemcy.
Ogółem w całym okresie zagraniczni turyści wydali więcej niż prognozowano, Jedynym wyjątkiem był rok 2009r., w którym prognoza okazała się nieco niższa. Szacowano 9.6 mld USD otrzymano 9.5 USD.
W turystyce wyjazdowej, warto zaznaczyć, że Polacy najczęściej wyjeżdżali do Niemiec i Wielkiej Brytanii.
Warto również zwrócić uwagę na fakt, że według Światowej Organizacji Turystycznej UNWTO, pozycja Europy w światowej turystyce będzie słabnąć. Powodem osłabienia sektora jest dynamiczny rozwój rynków pozaeuropejskich. W perspektywie finansowej Unii Europejskiej, już w programach operacyjnych na lata 2007-2013 turystyka stanowi priorytet. Dobra koniunktura polskiej turystyki, to dobra koniunktura turystyki europejskiej.
Fundamentem raportu jest osiem najważniejszych wskaźników, które dają podstawę do analizy obrazu turystyki w Polsce. Dane brane pod uwagę to: liczba krajowych podróży i turystów zagranicznych odwiedzających kraj, udział turystyki w PKB oraz oszacowanie wydatków, czyli wskazanie ile przeciętny turysta wydaje w trakcie wycieczki. Dane statystyczne były zbierane przez GUS oraz Ministerstwo Sportu i Turystyki.
Turystyka jest bardzo wrażliwa na czynniki zewnętrzne. W latach 2007-2011 jej podatność można było zaobserwować w takich sektorach jak prawo (wprowadzenie strefy Schengen), stan gospodarki (kryzys ogólnoświatowy), sytuacja międzynarodowa (zamieszki w Grecji), zmiany demograficzne czy też czynniki naturalne (wybuch wulkanu na Islandii).
W analizowanym okresie wskaźnik turystyczny w udziale PKB wynosił 5-6%. Jest to bardzo dobry wynik, zwłaszcza, że nie było momentów „słabszych”, poziom ten utrzymywał się na stałym poziomie przez cały wspomniany okres. Należy również zaznaczyć, że konkurencyjność polskiego rynku turystycznego, z roku na rok jest oceniana coraz wyżej, a jego atrakcyjność wzrasta.
Lata 2007-2011, to okres, w których swój rozkwit przeżywały zwłaszcza turystyki specjalistyczne. Dużym zainteresowaniem cieszyły się: turystyka wodna, rowerowa (w województwie zachodniopomorskim wyznaczono 2,6 tys. km szlaków rowerowych, w małopolskim 2,2 tys. km, a w lubuskim 2,3 tys. km), uzdrowiskowa oraz geoturystyka. Znaczną rolę odegrał także sektor turystyki biznesowej i wiejskiej. Zwłaszcza ta ostatnia przeżywa swój renesans dzięki coraz liczniejszym inicjatywom publiczno-prywatnym. Miało to również wpływ na wzrost świadomości znaczenia turystyki regionalnej, co w dłuższej perspektywie prowadzić będzie do rozwoju społeczno-ekonomicznego regionu. Znacząca zmiana w polityce regionów opierała się w znacznej mierze na wprowadzaniu strategii rozwoju turystyki regionalnej (budowa i modernizacja lokalnej bazy turystycznej).
W sumie samorządy, w analizowanym przedziale czasowym, podwyższyły swoje wydatki na turystykę czterokrotnie. Powodem przeznaczenia większych środków na tę dziedzinę gospodarki było nie tylko wzmożone zainteresowanie nią, ale także uświadomienie sobie jej pozytywnego wpływy na mikrogospodarki regionów oraz jej oddziaływanie społeczne. Najbardziej zaangażowanymi jednostkami samorządowymi były gminy. Wydały one najwięcej środków na turystykę – w roku 2007 142 mln, w roku 2010 480 mln. Samorządy wojewódzkie i powiatowe z roku na rok również przeznaczały coraz więcej środków na turystykę. Przykładowo w roku 2011 wydały o 82% więcej niż w roku poprzednim. Sumarycznie wydatki w latach 2007-2011 wzrosły o ponad 599 mln złotych.
Nie bez znaczenia okazały się trzy duże kampanie promocyjne: „Promujmy Polskę razem”, „Piękny Wschód”, „New 7 Wonders”. Skierowane one były zarówno na rynek zagraniczny, jak i krajowy. W analizowanym okresie do Polski przyjechało mniej cudzoziemców niż w latach ubiegłych. W ciągu pięciu lat liczba ta zmniejszyła się o 10,9%. Ocenia się, że powodem spadku, w całym analizowanym okresie jest głównie światowy kryzys ekonomiczny przypadający na lata 2008-2009. Okres ten spowodował, że pomimo trendu wzrostowego w latach 2010 i 2011 przedstawiony wskaźnik był niższy niż poprzednio. Wbrew pozorom dodatkowym czynnikiem ograniczającym napływ zagranicznych turystów było wejście Polski do strefy Schengen. Turyści z Ukrainy, Rosji i Białorusi mają większe problemy z uzyskaniem wizy turystycznej. Dominującą grupą zagranicznych turystów byli Niemcy.
Ogółem w całym okresie zagraniczni turyści wydali więcej niż prognozowano, Jedynym wyjątkiem był rok 2009r., w którym prognoza okazała się nieco niższa. Szacowano 9.6 mld USD otrzymano 9.5 USD.
W turystyce wyjazdowej, warto zaznaczyć, że Polacy najczęściej wyjeżdżali do Niemiec i Wielkiej Brytanii.
Warto również zwrócić uwagę na fakt, że według Światowej Organizacji Turystycznej UNWTO, pozycja Europy w światowej turystyce będzie słabnąć. Powodem osłabienia sektora jest dynamiczny rozwój rynków pozaeuropejskich. W perspektywie finansowej Unii Europejskiej, już w programach operacyjnych na lata 2007-2013 turystyka stanowi priorytet. Dobra koniunktura polskiej turystyki, to dobra koniunktura turystyki europejskiej.
Marcelina Barbaszyńska
