Przy wejściu do Muzeum Historii Żydów Polskich zawisła mezuza – symbol rozpoczęcia działalności w nowej siedzibie.
Mezuza jest przedmiotem mającym w judaizmie wartość symboliczną, historyczną i religijną. To zawieszany na futrynach drzwi pojemnik na zwinięty pergamin – zwany po hebrajsku klaf – z naniesionymi dwoma fragmentami Tory (Pwt. 6:4-9, 11:13-21), zawierającymi słowa modlitwy "Szma Israel". Tradycja nakazuje przytwierdzanie mezuzy po prawej, górnej stronie framugi wejścia, tak aby wierzchołek mezuzy był przechylony w stronę wnętrza pomieszczenia.
Zawieszanie mezuzy jest ważnym aspektem wprowadzania się i identyfikacji nowego domu. Dlatego muzealna mezuza została uroczyście umieszczona w wejściu głównym muzeum, wkrótce po przeprowadzce do nowej siedziby, a na 6 dni przed udostępnieniem budynku dla publiczności – co nastąpi 20 kwietnia.
Mezuza Muzeum Historii Żydów Polskich została wykonana z oryginalnej cegły wydobytej z ruin Warszawskiego Getta. Ten niezwykły projekt autorstwa Andrzeja Bulandy i Macieja Bulandy, opracowany przez Agnieszkę Szuran i Jadwigę Gajczyk, zwyciężył w międzynarodowym konkursie. Klaf do muzealnej mezuzy jest darem Michaela Schudricha, Naczelnego Rabina Polski.
um.warszawa.pl



