Jeszcze kilkanaście miesięcy temu rozmawiałem z Nią o przygotowaniach do 50-lecia informacji turystycznej. Agnieszka nie lubiła mówić o sobie, nie miała na to nigdy czasu, zajęta nowymi inicjatywami. Nie chwaliła się przewodnikiem po Włocławku, dlatego, że była jego współautorką. Była natomiast dumna ze swojego miasta – z cennymi zabytkami w tym dziełami Wita Stwosza, pamiątkami po kardynale Stefanie Wyszyńskim. Chciała, aby mieszkańcy Włocławka sami nauczyli się uprawiać turystykę i Jej się do udawało. W dorocznych wielkich wycieczkach rowerowych i nordic wiking uczestniczyły też władze miasta, a peleton otwierał prezydent Włocławka. Agnieszka była wspaniałym ambasadorem nadwiślańskiego grodu. "Trzeba pojechać do tego miasta, w którym są tak wspaniali ludzie" – mówiono, słuchając Jej na konferencjach, wycieczkach, targach turystycznych. „O znowu powstaje u nas fajans, tak bardzo kojarzący się z Włocławkiem” – cieszyła się. – A może powstanie w naszym mieście jakaś mała papiernia – myślała, nawiązując do historii miasta ujętej w książce Neverlego „Pamiątka z celulozy”.
Prawie całe swoje zawodowe i społeczne życie poświęciła Agnieszka Włocławkowi i turystyce. Po krótkim okresie, w którym kierowała przedszkolem i pracowała w „Orbisie”, podjęła trud restytuowania informacji turystycznej w mieście (ośrodek „it” działał tu krótko tylko w pierwszych latach po 1975 r.)
Mało kto wie jak wielkie boje toczyła o przetrwanie informacji turystycznej w swoim mieście.
Dzieje Włocławskiej Informacji Turystycznej były bardzo zawiłe. 1 września 1996 roku podpisano porozumienie ówczesnego Urzędu Wojewódzkiego we Włocławku z Regionalną Agencją Promocji Turystyki (RAPT) w Bydgoszczy. We Włocławku powstał więc oddział bydgoskiego RAPT, kierowany przez Agnieszkę Sobańską, która miała do pomocy tylko jednego pracownika. Placówka usytuowana w hotelu „Polskim” cieszyła się dużą frekwencją. W 1999 r. po likwidacji województwa włocławskiego i powstaniu dużego województwa kujawsko-pomorskiego zawieszono działalność placówki, ponieważ ustało jej dofinansowanie. Jednak w wyniku zabiegów Agnieszki Sobańskiej, która uchroniła dorobek (dokumentacja, biblioteka) przed rozproszeniem włocławskie centrum „it” funkcjonowało nadal jako jednostka Centrum Logistycznego Turystyki podległego… Zachodniopomorskiej Szkole Biznesu, która prowadziła Instytut Kształcenia Menagerów we Włocławku. Jednak i to rozwiązanie nie okazało się trwale, gdyż wspomniany patron wycofał się z działalności we Włocławku W 2001 r. centrum „it” podporządkowano Wydziałowi Promocji Miasta i Integracji Europejskiej Urzędu Miasta. W 2007 r. Włocławska Informacja Turystyczna została włączona została do Ośrodka Sportu i Rekreacji, a od 2009 r. funkcjonowała jako jednostka budżetowa.
Trzeba przypominać te może po latach dla niektórych niezbyt istotne fakty, aby wykazać samozaparcie, konsekwencje i mądry upór jednej osoby, Agnieszki Sobańskiej. Dzięki niej udało się zachować ciągłość funkcjonowania i uchronić dorobek. Trzeba tu zauważyć, że Włocławska Informacja Turystyczna pod jej kierunkiem była wybitną instytucją kreatywną, zupełnie słusznie kierującą swoją ofertę nie tylko do gości miasta, ale także jego mieszkańców, którzy stają się przez to tego miasta ambasadorami.
Włocławska „it” była organizatorem wielu przedsięwzięć dla mieszkańców miasta oraz przybyłych do niego gości. To między innymi organizowane od wielu lat rodzinne wycieczki rowerowe (połączone z innymi inicjatywami, np. konkursem literackim pt. „Moja rowerowa przygoda, czyli wspomnień czar z dotychczasowych, prezydenckich wycieczek rowerowych”, którego celem było wyłonienie i nagrodzenie najlepszych relacji, opisów, opowiadań z dotychczasowych wycieczek rowerowych). W wycieczkach uczestniczyło nawet do 500 uczestników z prezydentem na czele. Kilkuletnią tradycję mają już „Spacerki po mieście” z przewodnikiem. Dużą frekwencją cieszyły się organizowane w lecie bezpłatne rejsy po Zalewie Włocławskim jachtami motorowymi oraz statkami WOPR, na które zapraszał prezydent miasta.
Agnieszka Sobańska była osobą niesłychanie pracowitą. Działała społecznie w: Towarzystwie Miłośników Włocławka (była sekretarzem), Kole Przewodnickim Oddziału Kujawskiego PTTK (jako wiceprezes), była też wieloletnim członkiem zarządu ogólnopolskiego Forum Informacji Turystycznej przy Polskiej Organizacji Turystycznej i członkiem komisji rewizyjnej Kujawsko-Pomorskiej Organizacji Turystycznej – członek Komisji Rewizyjnej. Była też liderem grupy partnerskiej „Z biegiem Wisły”.
Otrzymała wiele wyróżnień, m. in.: Ministerstwa Gospodarki, Polskiej Organizacji Turystycznej, Wojewody Włocławskiego, Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Prezydenta Włocławka.
Nie doczekała 50-lecia polskiego systemu informacji turystycznej, do rozwoju którego wniosła tak znaczący wkład.
Zmarła 7 kwietnia po ciężkiej chorobie.
Pozostanie wspaniałym wzorem do naśladowania.
Jan Paweł Piotrowski wraz z Jej przyjaciółmi z całej Polski
