Tak szybko odeszła. O wiele za wcześnie. Nie ma słów na takie chwile. Wszystkie wydają się za małe, banalne.
Była z nami, choć mieszkała daleko. Dzięki Internetowi mogliśmy współpracować, a Dagmara – mimo niepełnosprawności – mogła uczestniczyć na co dzień w życiu redakcji i w sposób niezwykle oddany prowadzić portal TTG Central Europe.
Będzie nam brakować Jej dziennikarskiej erudycji, ale przede wszystkim Jej samej jako Człowieka. Dobrego, szlachetnego i wrażliwego. Otwartego na świat, życzliwego dla ludzi.
Za to, że byłaś z nami – dziękujemy, Dagmaro.
Będziemy pamiętać.
Redakcja
13 Responses
Śmierć zazwyczaj przychodzi nie w porę. Ta szczególnie…
O Boże, Dagmara…. niemożliwe… Dopiero teraz przeczytałam tę b.smutna wiadomość. Poznałyśmy się dwa lata temu w Egipcie… Cudowna, mądra, bezpośrednia… Kontaktowałyśmy się przez fejsa… Tak. Śmierć zawsze przychodzi nie w porę…
Bardzo smutna wiadomość. Tak jak w pożegnaniu od redakcji odeszła za wcześnie, ale pozostawiła na zawsze ślad w sercach tych, którzy ją kiedykolwiek spotkali i poznali. Nawet raz i na krótko. Non omnis moriar… Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie.
No cóż… Teraz jedynie możemy starać się nie zapomnieć…
To przykra sprawa, zwłaszcza z uwagi na młody wiek.
Będziemy pamiętać.
Wyrazy współczucia dla redakcji i rodziny Cześć Jej pamięci
Szok. Tak zawsze miło czytać gazetę TTG, redagowaną bardzo profesjonalnie i interesująco. Przyzwyczaiłam się, nazwisko p. Dagmary pojawiało się w stopce redakcyjnej i firmowało świetne wydania newsów. Żal i smutek, życie jest tak ulotne i kruche…
Nie mogę uwierzyć. Taka wspaniała i radosna, otwarta na ludzi. Zawsze pomocna, nigdy nie narzekała. Była dumna z tego co robi. Bóg zawsze zabiera najlepszych wcześniej a tym gorszym daje czas na poprawę. Czy to jest sprawiedliwe?
Przeczytalem i nie wierzę :/, szok :/, pamiętam Pania Dagmare kiedy publikowałem w SP i w TTG, była zawsze uczynna, pełna kultury i profesjonalizmu. Nie potrafie zrozumieć tego że Bóg zabiera często wartościowych ludzi … Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie.
Jest mi bardzo, bardzo smutno. Mialam przyjemnosc poznac Dagmare,serdecznego, dobrego czlowieka. Czasem bardzo chce sie wierzyc, ze istnieje jakies inne dobre miejsce dla ludzi takich, jak Dagmara. Bede o Tobie pamietac.
Smutne, bardzo … Pani Dagmara dała się kiedyś skusić na udział w wizycie studyjnej, której byłam współorganizatorem – pamiętam, że byłam zaskoczona, że Tacy Ludzie jeszcze istnieją – uśmiechnięta, delikatna, uczynna – po prostu ANIOŁ – śpij zatem Aniele spokojnie [*]
Nie mogę w to uwierzyć. Odszedł wspaniały człowiek.
Dagmaro… niemożliwe, że odeszłaś. Tak szybko. Tak młodo… Za młodo.. Nie wierzę… Pamiętam nasze spotkanie z grupą dziennikarzy w Egipcie dwa lata temu… Energiczna, mądra, zawsze pełna przyjaźni, otwarta…. Smutno bez Ciebie