ALMAMER Wyższa Szkoła Ekonomiczna, wraz z Polskim Uniwersytetem na Obczyźnie w Londynie (PUNO), pod patronatem Instytutu Kultury Polskiej w Londynie zorganizowała konferencję „Człowiek w podróży”. W trakcie otwarcia, prof. dr Janusz Merski – rektor ALMAMER, zauważył, że choć podróże w dzisiejszych czasach stają się coraz łatwiejsze, to jednak nadal nie brak barier (nie tylko finansowych), które te podróże utrudniają. „Życie jest wielką księgą, a człowiek, który nie podróżuje, czyta tylko jej jedną stronę” – przytoczył słowa św. Augustyna, a potem zacytował stare przysłowie wietnamskie „Więcej znaczy raz zobaczyć niż sto razy usłyszeć”. Podroż to jeden z najbardziej autentycznych wyznaczników ludzkiego życia, a człowiek w podroży od dawna stawał się źródłem wielu inspiracji dla mistrzów literatury i sztuki.
O specyficznej podróży marzeń – będącej powrotem do ukochanej ojczyzny mówiła – w imieniu emigrantów – prof. Halina Taborska. O tym, że całe życie jest jedną wielką podróżą przypomniał prof. Janusz Dobieszewski w wystąpieniu „Teologia podróży, filozofia wędrówki”. Zwrócił uwagę, że w przypadku podróży bywają przekraczane granice wolności, co nie występuje w odniesieniu do turystyki. Najbardziej spontaniczną, wolną formą podróżowania, jest wędrówka. O podróży, jako obrzędzie przejścia, interesująco mówił dr Jakub Mosz. Podróż nie jest doświadczeniem codziennym, lecz okazjonalnym, a przekraczanie granic i relacje ze społecznością podróżującą i społecznością u celu podróży (do których włączamy się lub nie) jest specyficznym obrzędem.
Interesujące relacje turysty i kiczu przedstawiła dr Blanka Brzozowska. Powstaje pytanie: czy rozwój turystyki wspiera powstawanie kiczu?
Doświadczenie turystyczne w świetle rozważań nad koncepcją podmiotu w nauce omówiła dr Joanna Femiak. Są one bardzo zróżnicowane w zależności, od grupy, do której należą uczestnicy podróży. To: turyści zorganizowani masowi, indywidualni masowi turyści, odkrywcy i wreszcie czwarta grupa – turyści dryfujący, odbywający „podróż w głąb siebie”. O tym , że kontakt z prawdziwa sztuka to okazja do podróży w świat wewnętrzny człowieka – mówił dr Leszek makówka.
Wędrówki do magicznych miejsc stały się tematem wypowiedzi dr Ewy Lewandowskiej-Tarasiuk. „Czy można podróżując topografią miejsc odsłaniać ich tajemnice, tak, aby wypełnić je grą własnej wyobraźni?”.
Interesującą opowieść o człowieku w podróży – Ryszardzie Demelu – twórcy witraży refrakcyjnych przedstawił prof. Jan Wiktor Sienkiewicz). O podróżach Jan Sas-Zubrzyckiego wybitnego architekta, twórcy wielu świątyń (zwłaszcza w Małopolsce) mówił ks. dr Piotr Drewniak. Na to, jak bardzo ulotna jest pamięć o bułgarskich polonikach zwrócił uwagę prof. Lech Jaczynowski. Podróże są sposobem poznawania świata – podkreślili w swoim wystąpieniu rektor ALMAMER prof. Janusz Merski i dr Justyna Kościelnik – prezentując atrakcyjność siedmiu cudów współczesnego świata. Wszelkie podróże poruszają osobowość u dają szansą przeżycia przygody emocjonalnej w kontakcie z innymi kulturami. O podróżniczych pasjach Ryszarda Kapuścińskiego mówił dr Michael Fleming), natomiast na rolę sztuki w podróży zwróciła uwagę prof. Halina Taborska. Sztuki piękne mogą zmienić negatywne lub mentalne doświadczenia podróży.
Podróże to najlepsze źródło poznania zabytków – stwierdził prof. Franciszek Midura, zauważając że „pierwszymi” zabytkami były relikwie, a muzea to swoiste świątynie sztuki. W wypowiedzi „Niektóre rady i przestrogi dla podróżnych” – Jan Paweł Piotrowski – zauważył istotną rolę literatury turystyczno-krajoznawczej w kształtowaniu wiedzy o historii turystyki. O pomoc psychosocjalna dla uchodźców politycznych (którzy są przecież też podróżnikami) mówiła Barbara Korczak, o kulturze zdrowotnej „człowieka w podróży”- dr Zygmunt Jaworski). Ekstremalne podróże konne i ich dzieje przedstawił prof. (Stanisław Piekarski). O fascynacjach podróżniczych czytelników „Gazety Wyborczej” opowiedziała Agnieszka Hoppe.
Konferencji towarzyszyła książka „Człowiek w podróży”, w której ujęto również inne zgłoszone referaty. Publikacja ta może być bardzo pożyteczna dla wszystkich zajmujących się tworzeniem oferty turystycznej i jej promocją, turystyczną edukacją, a także do – skłaniających się ku głębszym przemyśleniom – dzisiejszych i przyszłych podróżników.
Jan Paweł Piotrowski
