Polskie placówki dyplomatyczne mają ustawowy obowiązek zapewnienia pomocy polskim obywatelom przebywającym za granicą. Wygląda jednak na to, że niektórzy opacznie interpretują tę zasadę i zwracają się do dyplomatów z problemami, których rozwiązanie niekoniecznie leży w ich gestii.
Polska ambasada w Zagrzebiu dała wyraz swojej irytacji, publikując na Facebooku post, w którym skarży się na „rodziców dorosłych turystów”, dzwoniących o różnych dziwnych porach, by np. poskarżyć się na „kwatery i jakość posiłków” albo wyciągnąć krewnych z kłopotów, w które wpadli pod wpływem alkoholu i innych używek.
Ambasada zastrzega, że „nie będzie udzielać informacji dzwoniącym z Polski krewnym, przyjaciołom, sąsiadom i innym osobom trzecim, które często nie mają pełnej wiedzy nt. problemu będącego przedmiotem rozmowy.”
Ambasada dodaje w komentarzu, że ludzie potrafią zadzwonić o godz. 3 w nocy „bo przecież jest telefon dyżurny”, by zapytać np. „czy w środę będą pożary, albo dlaczego mandaty nie są wypisane po polsku”.
Jak może pomóc konsul
Konsul wykonuje swoje funkcje w ramach określonych prawem i umowami międzynarodowymi, prawem i zwyczajami państwa urzędowania oraz ustawodawstwem Rzeczypospolitej Polskiej. Konsul udziela pomocy obywatelowi polskiemu, w szczególności w razie poważnego wypadku lub ciężkiej choroby, jego aresztowania lub zatrzymania, w razie aktu przemocy, którego ofiarą padł obywatel polski, w razie zgonu obywatela polskiego lub konieczności nagłego powrotu obywatela polskiego pozbawionego środków finansowych do Rzeczypospolitej Polskiej albo do państwa zamieszkania. Pomoc konsularna udzielana jest w niezbędnym zakresie i z zastosowaniem środków koniecznych do ochrony istotnych praw i interesów obywatela polskiego.
Każdy polski obywatel przebywający za granicą i znajdujący się w nagłej sytuacji losowej może zwrócić się do Konsula RP z prośbą o pomoc konsularną.
Konsul nie zawsze będzie mógł udzielić pomocy, na jaką chciałby liczyć obywatel polski.
Konsul nie może:
- regulować jakichkolwiek zobowiązań finansowych, takich jak przykładowo: mandaty, długi, grzywny, koszty postępowania sądowego, koszty transportu ciała lub prochów do kraju, koszty pogrzebu, pomocy lekarskiej i leczenia za granicą;
- świadczyć usług, które wykonują biura turystyczne, banki, firmy ubezpieczeniowe, tłumacze oraz firmy transportowe;
- pośredniczyć w uzyskaniu zgody na zatrudnienie, czy w uzyskaniu zakwaterowania;
- ingerować w konflikty dotyczące niewywiązywania się ze zobowiązań jednej ze stron wynikających z zawartych przez nie umów cywilnoprawnych (stosunek pracy, zakup usług turystycznych etc.);
- pełnić funkcji adwokata lub angażować za osobę zainteresowaną pełnomocnika (konsul może natomiast dostarczyć zainteresowanemu listę adwokatów, notariuszy oraz tłumaczy);
- wpływać na decyzje władz imigracyjnych odmawiające obywatelom polskim wjazdu na terytorium obcego kraju (konsul może jedynie uzyskać informację na temat powodów odmowy udzielenia wjazdu na terytorium tego kraju).
Zgodnie z prawem międzynarodowym, osoby posiadające obywatelstwo polskie oraz obywatelstwo państwa, w którym przebywają, np. polskie i chorwackie, są na terytorium Chorwacji traktowane jak obywatele chorwaccy i mogą korzystać z pomocy polskiego konsula jedynie w ograniczonym zakresie (głównie sprawy paszportowe i prawne).
źródło: Ambasada RP w Zagrzebiu
foto: Shutterstock
