Turystyka jako zjawisko społeczne istniała od starożytności. Warto przypomnieć, że poznaliśmy świat starożytności dzięki podróżom i opisom takich turystów jak Herodot, Strabon, Pausanias, Megastenes, Pyteasz z Massalii, Ibn Battuta, Egeria, Antoninus z Piaczenzy, Giovanni da Pian del Carpine. Wśród wielkich podróżników byli także Benedykt Polak, Michał Boym.
Wśród naukowców sektora turystyki trzeba docenić wielki wkład w rozwój gospodarki turystycznej prof. Bartłomieja Walasa.
Gospodarka turystyczna – rozumiana jako zorganizowany sektor usług, infrastruktury i polityki – zaczęła kształtować się dopiero w XIX wieku. To wtedy pojawili się zarówno pionierzy praktyki, jak i późniejsi badacze, którzy nadali turystyce ramy naukowe.
Zanim pojawiła się turystyka masowa, podróżowanie było domeną elit. W XVII–XVIII wieku popularny był tzw. Grand Tour – edukacyjne podróże młodych arystokratów po Europie. Przełom nastąpił w XIX wieku wraz z rozwojem kolei, urbanizacji i wzrostem klasy średniej. Wtedy narodziła się turystyka zorganizowana.
Kluczową postacią był Thomas Cook, który w 1841 roku zorganizował pierwszą komercyjną wycieczkę grupową – podróż pociągiem dla uczestników ruchu abstynenckiego w Anglii. To wydarzenie uznaje się za początek nowoczesnej turystyki masowej.
Cook stworzył później pierwsze biuro podróży – Thomas Cook & Son – oferując: pakiety turystyczne (transport + nocleg), przewodników, vouchery hotelowe. Początkowo organizaował turystykę na teranie Angli, a później zorganizowane wyjazdy zagraniczne m.in. do Egiptu i Ziemi Świętej.
To właśnie jego model stał się fundamentem współczesnego przemysłu turystycznego.
Turystyka zaczęła się upowszechniać na szeroką skalę dopiero w XX wieku, szczególnie po II wojnie światowej. W tym okresie pojawili się kolejni praktycy, jak Juan Trippe, twórca linii lotniczych Pan American World Airways, który przyczynił się do rozwoju turystyki międzykontynentalnej.
Równolegle do rozwoju praktyki zaczęła powstawać refleksja naukowa nad turystyką. Naukowcy sektora turystyki w latach 40. XX wieku zdefiniowali turystykę jako zjawisko społeczne i ekonomiczne, tworząc podstawy ekonomiki turystyki.
W drugiej połowie XX wieku rozwijały się kolejne nurty badawcze: wpływ turystyki na gospodarkę (multiplikator turystyczny), zarządzanie destynacjami, marketing turystyczny, zrównoważony rozwój.
Rozwój turystyki jako sektora gospodarki doprowadził do powstania instytucji międzynarodowych. Najważniejszą z nich jest United Nations World Tourism Organization (1975) , która koordynuje polityki turystyczne, zbiera dane i promuje zrównoważony rozwój turystyki na świecie.
Tą publikacją rozpoczynamy prezentacje osobowości które miały wpływ na rozwój gospodarki turystycznej, tej międzynarodowej i krajowej.
