W dniach 27 – 29 września odbędą się obchody Światowego Dnia Turystyki w Sopocie.
Program obchodów:
Czwartek, 27 września
10.30 Otwarcie wystawy przewodnickiej, Hotel Haffner
11.00-13.00 I Międzynarodowy Sejmik Przewodnicki – konferencja cz. I
Przewodnictwo turystyczne i pilotaż wycieczek w Polsce a standardy europejskie Hotel Haffner
13.30-14.00 Uroczysta Inauguracja Obchodów, Hotel Haffner
14.00-15.00 Obiad, Hotel Haffner
15.00-18.00 I Międzynarodowy Sejmik Przewodnicki –
Konferencja cz. II Hotel Haffner
15.30-18.00 Konferencja Turystyka szansą rozwoju
społeczno-gospodarczego regionów Unii Europejskiej, Hotel Sofitel Grand Sopot
20.00-24.00 Wieczór integracyjny, Opera Leśna
Piątek, 28 września
9.00-11.30 I Międzynarodowy Sejmik Przewodnicki – Warsztaty cz. I Hotel Miramar
Konferencja c.d. ESTHiP
12.00-15.30 Uroczyste obchody Światowego Dnia Turystyki pod hasłem Turystyka szansą dla kobiet, Hotel Haffner
15.30-16.30 Obiad, Hotel Haffner
17.00-20.00 Kulturalny Sopot – propozycja dla ciała i ducha
20.00 Bankiet, Aquapark Pick & Roll Club
Sobota, 29 września
10.00-15.30 Sejmik Przewodnicki – Warsztaty cz. II,
wycieczki po regionie
I Międzynarodowy Sejmik Przewodnicki
„PRZEWODNICTWO TURYSTYCZNE I PILOTAŻ WYCIECZEK W POLSCE A STANDARDY EUROPEJSKIE”
Program
Dzień 1 – 27 września 2007r
10.30 Otwarcie wystawy: „Stanisław August Thugutt – krajoznawca, polityk, spółdzielca, Hotel Haffner
11.00 – 13.00 Sejmik – Konferencja cz. I. Hotel Haffner
Otwarcie Sejmiku – część oficjalna
Wprowadzenie Barbara Ząbczyk-Chmielewska
/Przewodnicząca Pomorskiej Federacji Przewodnickiej PTTK/
Wystąpienia tematyczne:
• Z dziejów przewodnictwa turystycznego w Polsce. Wprowadzenie do problematyki.
Andrzej Gordon /Sekretarz Generalny ZG PTTK/
• Aktualny stan przewodnictwa turystycznego w Polsce – Gdzie jesteśmy? Zbigniew Kresek
/Członek Zarządu Głównego PTTK/
• Zadania i specyfika pracy przewodnika w wielokulturowych miastach europejskich.
Stanisław Sikora /Członek Zarządu Głównego PTTK/
• Rynek pracy pilotów i przewodników turystycznych. Wybrane problemy wykonywania zawodu.
dr Piotr Gryszel /Akademia Ekonomiczna we Wrocławiu/, dr Zygmunt Kruczek
/Prezes Polskiej Federacji Pilotażu i Przewodnictwa/
13.15 – 13.30 Program artystyczny
13.30 – 14.00 Uroczysta Inauguracja Krajowych Obchodów ŚDT Hotel Haffner
14.00 – 15.00 Obiad Hotel Haffner
15.00 – 18.00 Sejmik – Konferencja cz.II. Hotel Haffner
Wystąpienia referentów z państw UE oraz St. Petersburga.
Zadania i specyfika pracy przewodnika w wielokulturowych miastach europejskich.
Status prawny przewodnika i pilota w Unii Europejskiej i państwach ościennych.
System kształcenia przewodnika i pilota turystycznego na wybranych przykładach
miast europejskich.
• Organizacja przewodnictwa turystycznego w Berlinie. Sigrid Pokorny–Peters
/Przewodnicząca Stowarzyszenia Przewodników Berlińskich./
• Przewodnictwo turystyczne w Austrii. Małgorzata Nowak /Wiedeń/
• Przewodnictwo turystyczne w Wielkiej Brytanii. Diana O’Readon
/Skarbnik Stowarzyszenia Wykładowców-Przewodników w Londynie/
• Przewodnictwo turystyczne w Niemczech. Gabriela Skolaut /Heidelberg/
• Przewodnictwo turystyczne i pilotaż w Dani. Aleksandra Olsson /Kopenhaga/
• Przewodnictwo turystyczne i pilotaż w Rosji. Władymir Gordiejew
/Dyrektor Ośrodka Szkoleniowego Przewodników w St. Petersburgu/
Dyskusja
Podsumowanie dyskusji – propozycje legislacyjne.
Dzień 2 – 28 września 2007r.
9. 00 – 11.30 Sejmik – Warsztaty szkoleniowe. cz.I. Hotel Miramar
Dyskusja panelowa w grupach tematycznych:
I. Jak dostosować przewodnictwo turystyczne w Polsce do standardów europejskich.
Propozycje rozwiązań legislacyjnych.
Moderator: Zbigniew Kresek /Członek Zarządu Głównego PTTK/
II. Specjalistyczne kształcenie przewodnickie i profesjonalizacja współczesnego przewodnictwa
w Polsce, w kontekście przewodnictwa europejskiego.
Moderator: Wojciech Charkin /Prezes KR Oddziału Gdańskiego PTTK/
III. Status prawny i rozwiązania dotyczące pilotów wycieczek w państwach Unii Europejskiej.
Moderator: dr Zygmunt Kruczek /Prezes Polskiej Federacji Pilotażu i Przewodnictwa/,
Piotr Szymanowski /Departament Sportu i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego
Województwa Wielkopolskiego/
Wprowadzenie problemowe moderatorów.
• Podsumowanie dyskusji i wypracowanie wniosków.
• Zakończenie konferencji.
12. 00 Uroczyste Obchody Światowego Dnia Turystyki Hotel Haffner
17. 00 – 20. 00 Kulturalny Sopot
20. 00 Bankiet Aquapark Pick and Roll Club
Dzień 3 – 29 września 2007r.
10.00–15.30 Sejmik – Warsztaty szkoleniowe. cz. II. Wycieczka krajoznawcza
Bogactwo i różnorodność kulturowa Trójmiasta i Pomorza – Realizacja zadań
przewodnika, w oparciu o elementy atrakcyjności wielokulturowych trasach
tematycznych. Praktyczne zajęcia w terenie
10.00–15.30
Trasa I. Szlakiem cystersów. /Zwiedzanie kompleksów pocysterskich w Oliwie i Pelplinie./
Trasa II. Śladami menonitów. /Żuławy – m.in. cmentarz w Stogach Malborskich,
Malbork – wystawa/.
Trasa III. Gdańskie fortyfikacje nowożytne. /Napoleoński Fort Grodzisko,
Brama Nizinna – Bastiony: Żubr i Gertruda – Kamienna Śluza, Twierdza Wisłoujście/
Trasa IV. Zakony żeńskie na Pomorzu. /Zwiedzanie Kościoła poklasztornego SS.
Norbertanek w Żukowie, Kościoła Zwiastowania NMP w Żarnowcu/
07.30
Trasa V. Zamki i pałace północnych Kaszub i Ziemi Słupskiej.
/Wejherowo, Krokowa, Lębork, Słupsk i in./
Opisy Tras
Szlakiem cystersów
/Zwiedzanie kompleksów pocysterskich w Oliwie i Pelplinie, na trasie Tczew i Gniew/
Zakon cystersów powstał we Francji w końcu XI wieku. Na Pomorze Gdańskie konwenty cysterskie zostały sprowadzone w II połowie XII wieku. Reguła zakonna nakazywała zakładanie klasztorów poza miastami wśród lasów, w pobliżu rzeki lub potoku. Na początku XVI wieku w Europie i w Syrii było około 725 klasztorów cysterskich. Klasztory w Oliwie i Pelplinie przechodziły różne koleje losu. Były niszczone i plądrowane, następnie odbudowywane i wyposażane w nowe cenne elementy wystroju wnętrz. Oba obiekty zachowały typową dla architektury cysterskiej formę architektoniczną – układ bazylikowy; a także cenne wyposażenie wnętrz- organy, ołtarze, stalle, obrazy wybitnych artystów (Hermana Hana), epitafia. W XIX wieku nastąpiły kasaty konwentów, a kościół poklasztorny w Pelplinie został katedrą Diecezji Chełmińskiej. Obecnie w kompleksie pocysterskim w Pelplinie znajduje się Muzeum Diecezjalne, posiadające bardzo cenną kolekcję rzeźby średniowiecznej oraz jedyny w Polsce egzemplarz Biblii Gutenberga.
W 1925 roku kościół poklasztorny w Oliwie został podniesiony do rangi katedry Diecezji Gdańskiej.
Obecnie oba kompleksy pocysterskie – Oliwa, Pelplin – są bardzo wybitnymi przykładami dawnej architektury i kultury cysterskiej i pełnią dziś ważne funkcje w strukturze kościelnej w Polsce. (oprac. Krzysztof Kruszyński)
Śladami menonitów
/Żuławy – Marynowy, Nowa Kościelnica, cmentarz w Stogach Malborskich i In., Malbork – wystawa „Imagines Potestatis” /.
Reprezentantami jednego z wyznań protestanckich związanych z Żuławami są Mennonici przybyli na te ziemie z Niderlandów w I połowie XVI wieku. Ta grupa ludzi znająca gospodarkę rolną na podmokłych terenach przyczyniła się do ponownego zagospodarowania ziem żuławskich po wielkich powodziach z lat około 1540 roku. Osadnicy ci pozostawili na Żuławach nie tylko ślady swej pracy melioracyjnej,
ale też szereg pamiątek kultury materialnej. Należą do nich między innymi zabytki budownictwa mieszkalnego i gospodarczego oraz cmentarze i znajdujące się na nich nagrobki. Wycieczka poprowadzona jest właśnie po tych śladach.
Wśród obiektów, z którymi zapoznają się uczestnicy objazdu, są: dom podcieniowy II typu w Nowej Kościenicy z połowy XVIII wieku; cmentarz katolicki z nagrobkami mennonickimi z przełomu XVIII i XIX wieku w Marynowach; wnętrze kościoła katolickiego z I połowy XIV wieku z wyposażeniem barokowym w Marynowach; dwa domy podcieniowe III typu z początku XIX wieku w Marynowach; cmentarz mennonicki w Stogach koło Malborka. Ostatnim elementem objazdu szkoleniowego będzie zwiedzenie w Muzeum Zamkowym w Malborku wystawy „Imagines Potestatis” poświęconej insygniom władzy Wielkich Mistrzów Krzyżackich oraz królów Rzeczypospolitej.
(oprac. Bernard Jesionowski)
Zamki i pałace Północnych Kaszub i Ziemi Słupskiej
/Na trasie: Wejherowo, Krokowa, Lębork, Słupsk i in./
Słupski – Zamek Książąt Pomorskich jest od 1965 r. siedzibą Muzeum Pomorza Środkowego. Wśród wielu zgromadzonych tam eksponatów szczególną uwagę przyciąga Wielka Mapa Pomorza wykonana na początku XVII w. przez Eilharda Lubinusa. Nie tylko przedstawia widok pomorskich miast i wiosek, ale także pokazuje drzewo genealogiczne książęcej dynastii Grafitów oraz tarcze herbowe 353 pomorskich rodzin. Wiele z tych rodów o słowiańskich korzeniach i polskich nazwiskach mieszkało na Pomorzu Zachodnim do 1945 roku. Zostały po nich ślady w postaci dworów, parków i obiektów sakralnych. Jadąc autokarem z Gdańska do Słupska mijamy po drodze kilkanaście takich miejscowości, które warto przywołać.
Krokowa – gniazdo rodu Krokowskich od średniowiecza do 1945 r. Pałac obronny z przełomu XVI i XVII wieku, wielokrotnie przebudowywany, trzyskrzydłowy, otoczony fosą i murem obronnym, z warowną bramą wjazdową. Kłanino – Pałac zbudowany w II poł. XIX wieku, eklektyczny, z charakterystyczną wieżą zwieńczoną filarową loggią, własność rodziny von Grass. Wejherowo – zespół pałacowo-parkowy wzniesiony na początku XX wieku przez ówczesnych właścicieli Wejherowa-Keyserlingków (na fundamentach dworku Przebendowskich). Od 1993 r. siedziba Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubskiej. Rumia – dworek pochodzący z przełomu XVIII i XIX w. położony na wysepce utworzonej przez dwa ramiona Zagórskiej Strugi. Obecnie odrestaurowany jest siedzibą Gminnego
Ośrodka Kultury. Bożepole Wielkie – zabytkowy dwór z początku XIX w. wzniesiony przez Wejherów (linia protestancka), wielokrotnie przebudowywany, po wojnie pełnił różne funkcje. Obecnie przedszkole. Godętowo – w tej starej XIII w. wsi znajduje się dwór z początku XIX w. obecnie remontowany, do 1945 r. własność rodziny von Somnitz. Lębork – zamek krzyżacki zbudowany w XIV wieku. Położony na wyspie oblanej wodami rzeki Łeby. W czasach Rzeczpospolitej ( 1637-1658) urzędował tutaj polski starosta Ernest Krokowski.
(oprac. Marian Chomicki)
Gdańskie fortyfikacje nowożytne
/Napoleoński Fort Grodzisko, Brama Nizinna, bastiony Żubr i Gertruda, Kamienna Śluza, Twierdza Wisłoujście/
Gdańskie fortyfikacje nowożytne zaliczane są do elitarnej grupy najciekawszych tego typu zespołów w Polsce. Ciąg wałów z bastionami i fosą zaczęto usypywać około połowy XVI wieku od strony zachodniej miasta. Z czasem pierścień umocnień objął całe miasto. Wraz z nowymi uwarunkowaniami prowadzenia działań wojennych prowadzono ich rozbudowę i modernizację, którą zakończono około 1870 roku.
Zwiedzanie nowożytnych umocnień Gdańska najlepiej jest rozpocząć od Fortu Grodzisko. W zespole tym występują (idąc od dworca PKS): Środkowa Kaponiera z 1867 roku wraz z Baterią Moździerzy i Przeciwskarpową Galerią Strzelecką, Luneta Senarmonta z 1812 roku Bastion Jerozolimski z 1655 roku z sąsiadującą z nim od strony miasta Reditą Napoleońską z 1811 roku, a następnie Kaponiera Południowa, Bastion Kurkowy i Bastion Neubauera. Następnie warto skierować się do dzielnicy Stare Przedmieście, gdzie z Bastionu św. Gertrudy z 1607 roku patrząc w kierunku zachodnim możemy dostrzec umocnienia Biskupiej Górki z zespołem klasycystycznych koszar z lat 1827–33. W kierunku wschodnim za Bastionem św. Gertrudy znajduje się wysoki Bastion Żubr z 1623 r., Kamienna Śluza z lat 1619–24 (która zabezpieczała miasto przed powodziami oraz pozwalała na zalanie Żuław uniemożliwiając atakowanie miasta od strony południowej) oraz Bastion Wilk z 1628 roku. Dalej na terenie dzielnicy Dolne Miasto znajdują się zarysy Bastionu Wyskok z 1638 roku Miś z 1634 roku oraz Królik z 1632 roku. Na terenie Gdańska do dnia dzisiejszego zachowała się twierdza wodna –Wisłoujście. Jej latarnia pochodzi z 1482 roku, oryginalny Wieniec powstał w latach 1562–63, obiekty te otacza Fort Carré, a całość – pięciobastionowy szaniec ziemny – Szaniec Wschodni z lat 1624–26. (oprac. Tomasz Błyskosz)
Zakony żeńskie na Pomorzu
/Kościół poklasztorny SS. Norbertanek w Żukowie, Kościół Zwiastowania NMP w Żarnowcu, kościoły w Swarzewie i Jastrzębiej Górze/
Zakony żeńskie żukowskich norbertanek i żarnowieckich benedyktynek odegrały znaczącą rolę na Pomorzu i na stałe wpisały się w jego historię. Norbertanki, sprowadzone do Żukowa ze Strzelna w XIII wieku, to zgromadzenie zakonne, które nie tylko żyło według reguł założyciela zakonu Św. Norberta, ale także prowadziło szeroką działalność edukacyjną. Od początku prowadziło szkołę żeńską, do której oddawano książęce i szlacheckie córki na wychowanie i nauczanie. Słynące z haftu norbertanki, dały
podwaliny pod szkołę haftu kaszubskiego. Po kasacie zakonu w pierwszej połowie XIX wieku kościół klasztorny został przekazany miejscowej parafii. Z zespołu poklasztornego zachował się gotycki kościół, którego wyposażenie stanowią cenne dzieła sztuki z okresu I Rzeczypospolitej, wozownia, stajnia oraz cenny zbiór szat liturgicznych i sprzętów kościelnych, haftu kaszubskiego i przedmioty tradycji ludowej, prezentowane w Muzeum Parafialnym.
Siostry benedyktynki przybyły do Żarnowca z Chełmna w drugiej połowie XVI wieku, przejmując dawny, istniejący od XIV wieku żeński klasztor Cystersek. Powstałe opactwo benedyktynek prowadziło ożywioną działalność gospodarczą, zajmowało się szkolnictwem, było prężnym ośrodkiem polskości. W XIX wieku nastąpiła kasacja opactwa. Do dzisiaj pozostał zabytkowy gotycki kościół poklasztorny Zwiastowania NMP (XIV–XV, XVII w.) z cennym wyposażeniem w dzieła sztuki oraz bogatym skarbcem, w którym
znajduje się unikalny zbiór szat liturgicznych: haftowanych kap, ornatów, alb, stuł oraz przedmiotów liturgicznych i rękopisów (XV, XVII, XVIII wieku). W 1946 roku do Żarnowca powróciły benedyktynki, repatriowane z Wilna. (oprac. Andrzej Moneta)
