Hotel Europejski
ul. Krakowskie Przedmieście 13, vis-à-vis Hotelu Bristol
http://www.um.warszawa.pl/
Kobiety polskie zorganizowały tu spotkanie z noblistką podczas jej pobytu w stolicy w 1913 r. W imieniu zapraszających przemówiła pisarka Maria Rodziewiczówna. Wysłuchano kilku utworów Chopina i pieśni w wykonaniu kwartetu żeńskiego "Lutnia". Wśród zaproszonych gości była też Jadwiga Sikorska – właścicielka pensji, na którą uczęszczała Maria.
Europejski był pierwszym eleganckim hotelem w Warszawie; został otwarty w 1857 r. W apartamentach były złocone meble w stylu Ludwika XV, biało-błękitne w stylu Ludwika XVI i empirowe. Parter zajmowały eleganckie sklepy oraz legendarne restauracja i cukiernia Loursa. Na ostatnim piętrze miał pracownię malarską Józef Chełmoński. W okresie międzywojennym, po przebudowie wnętrz, urządzano tu bale i przyjmowano dyplomatów.
Królewska, róg Marszałkowskiej
W latach 1874-1918 po stronie Ogrodu Saskiego znajdowała się żeńska pensja Jadwigi Sikorskiej, na której uczyła się Maria. Lekcje oficjalnie odbywały się po rosyjsku, a potajemnie po polsku. Plan lekcji też był podwójny – legalny i nielegalny z historią Polski, językiem polskim, geografią. W wypadku nagłej wizytacji rosyjskich władz szkolnych, polskie podręczniki błyskawicznie ukrywano, a Marię, która była prymuską i najlepiej mówiła po rosyjsku, zawsze wtedy wyczytywano do odpowiedzi. Odbierała to jako upokorzenie i było to dla niej zawsze silnym stresem.
Ogród Saski
Obszar między ulicami Królewską, Marszałkowską i Senatorską oraz placem Piłsudskiego
W XIX w. stał w nim wystawiony na polecenie cara obelisk ku czci polskich generałów, którzy odmówili udziału w antycarskim powstaniu listopadowym. Zgodnie z rytuałem patriotycznej młodzieży inteligenckiej, należało przystanąć przed obeliskiem i dobrze celując, splunąć na napis: "Polakom wiernym swojemu monarsze". Jak pisze w biografii matki Ewa Curie, "kto o tym zapomniał przechodząc przez park, musiał wrócić i dopełnić rytuału". Tak też, oczywiście, postępowała i Maria.
To jeden z najładniejszych i najstarszych parków w Warszawie, urozmaicony obiektami architektonicznymi. Wodozbiór w kształcie rotundy jest kopią świątyni Westy z Tivoli k. Rzymu. Wzdłuż centralnej alei stoi 21 barokowych rzeźb z piaskowca, a u jej wylotu znajdują się fontanna i zegar słoneczny.
Ogród Saski otaczał pałac Saski. Pod jego arkadą utworzono w 1925 r. Grób Nieznanego Żołnierza. Ze zburzonego w 1944 r. pałacu pozostał tylko fragment arkady z Grobem. Znajdują się w nim urny z ziemią zebraną ze wszystkich pól bitewnych XX w., na których Polacy ginęli śmiercią bohaterską. Honorowa zmiana warty odbywa się codziennie o godz. 12.
Pałac Jabłonowskich (d. Ratusz) ul. Senatorska 14/16, naprzeciwko Teatru Wielkiego-Opery Narodowej
Od 1819 do 1939 roku pałac zajmował Ratusz m.st. Warszawy. To właśnie z tego miejsca prezydent Warszawy Stefan Starzyński kierował cywilną obroną miasta we wrześniu 1939 r.
W 1925 r. wręczono tu Marii Dyplom Honorowego Obywatela Warszawy. Podczas tej samej uroczystości odczytano akt założenia fundacji, mającej doprowadzić do utworzenia w stolicy Instytutu Radowego. Wieczorem odbył się tutaj bankiet na cześć uczonej.
Obecnie w odbudowanym gmachu mieszczą się instytucje finansowe. Podczas prac archeologicznych, poprzedzających odbudowę, odkopano podziemia. Oryginalne fundamenty wieży, przykryte szklaną pokrywą, są wzruszającą pamiątką po pierwotnym pałacu.
Pałac Mniszchów
ul. Senatorska 38/40
Zbudował go w latach 1714-1730 w. marszałek wielki koronny Józef W. Mniszech. W 1806 r. otwarto w nim sale widowiskowe, zaprojektowane przez E. T. A. Hoffmanna. W 1829 r. pałac stał się siedzibą Resursy Kupieckiej, która wynajmowała sale na koncerty, spotkania, bale itp. W jednej z nich odbył się raut na cześć Marii, po wygłoszeniu przez nią odczytu w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w 1913 roku. Spalony gmach, po wojnie odbudowano w stylu neoklasycystycznym. Obecnie mieści się tu ambasada Belgii.
ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
Jedna z największych i najważniejszych polskich uczelni. Powstał w 1816 r., ale w obecnym kształcie istnieje od 1915. Składa się z kilku zabytkowych budowli.
W 1919 r. Ministerstwo Wyznań Publicznych zaproponowało Marii objęcie Katedry Fizyki Eksperymentalnej. Uczona nie przyjęła tego stanowiska, ale uczestniczyła w inauguracji roku akademickiego 1921/1922, a w 1925 r. spotkała się z Senatem UW i wygłosiła wykład na temat głównych kierunków współczesnych badań nad promieniotwórczością. Odwiedziła także Instytut Fizyki. Uniwersytet Warszawski nadał wtedy uczonej tytuł Honorowego Profesora Wydziału Filozoficznego. Kurier Warszawski donosił o tłumach, które usiłowały dostać się na salę i entuzjastycznym przyjęciu wykładu.
