10 powodów podróży do Azerbejdżanu – ślady polskie w Baku

Polacy zaczęli przyjeżdżać do Azerbejdżanu już na początku XVII wieku. Począwszy od połowy XIX wieku największy napływ Polaków był obserwowany w takich miastach Azerbejdżanu jak Baku i Giandża. W roku 1897 w różnych miastach Azerbejdżanu mieszkało i pracowało około 2 tys. Polaków. Mimo tego, że w 1920 roku po utworzeniu w Azerbejdżanie republiki sowieckiej wielu Polaków wróciło do swojej ojczyzny, niemała liczba jednak została w Azerbejdżanie.

W 1903 roku w Baku została otwarta przez Polaków szkoła i biblioteka, z kolei 17 sierpnia 1909 roku powstało towarzystwo Bakijski Dom Polski. Głównym celem towarzystwa było zintegrowanie Polaków oraz promowanie kultury polskiej. W czasie trwania Azerbejdżańskiej Republiki Narodowej (1918-1920) Polacy zamieszkujący Azerbejdżan po raz pierwszy otrzymali prawa polityczne. W skład IX frakcji mniejszości narodowych Parlamentu Azerbejdżańskiej Republiki Narodowej wchodził także przedstawiciel polonii bakijskiej mec. Stanisław Wąsowicz.

W kształtowaniu reprezentacyjnego oblicza miasta Baku bardzo istotną rolę odegrali polscy architekci. Z budynków, które były zaprojektowane przez polskich architektów można wymienić m.in. Bakijski Ratusz Miejski, Muzeum historyczne, wzniesione przez Józefa Gosławskiego, Pałac Muchtarowa, budynek Teatru Lalek, budynek Ismailliye (obecnie budynek zarządu Narodowej Akademii Nauk Azerbejdżanu), zaprojektowane przez Józefa Płoszko, czy pasaż Tagijewa, zaprojektowany przez Kazimierza Skorewicza.

Goście Baku mają możliwość zwiedzania muzeum Józefa Gosławskiego i grób Pawła Potockiego. Godnym uwagi jest fakt, że to właśnie polski architekt Paweł Potocki, wykonując prace nad osuszeniem zatoki Bibi-Ejbat, jako pierwszy na świecie wydobył ropę naftową z dna morza.

Z bardziej szczegółowymi informacjami można się zapoznać, klikając na link: http://azerbaijan.travel/

Materiał powstał przy współpracy z Ambasadą Azerbejdżanu w Polsce