22 listopada przypada 65. rocznica libańskiego Święta Odzyskania Niepodległości

Liban jest krajem, położonym u wschodnich wybrzeży Morza Śródziemnego. Powierzchnia Libanu wynosi 10 452 kilometrów kwadratowych i jest to mniej więcej tyle, co dwie trzecie Małopolski. Jest on usytuowany u zbiegu trzech kontynentów – Azji, Europy i Afryki i przez wieki spotykało się tu wiele cywilizacji. Mimo niewielkiej powierzchni, Liban słynie ze zróżnicowania geograficznego, krajobrazowego, kulturowego i historycznego. Populacja Libanu wynosi 3 750 000 mieszkańców i do tej liczby należy dodać ponad 12 000 000 osób pochodzenia libańskiego, żyjących poza granicami kraju.

Liban jest krajem, którego historia sięga 7 tysięcy lat wstecz. Był znany jako biblijna kraina „mlekiem i miodem płynąca”, a jego piękno i bogactwa naturalne od zawsze wabiły najeźdźców i okupantów, z których każdy pozostawił w tym kraju ślady swojej cywilizacji.

Libańskie cedry są słynne na całym świecie i wiele razy wspominane w Biblii. Obecnie jest to symbol Libanu a cedr widnieje na libańskiej fladze. Również nazwa kraju wymieniana jest w Biblii, i to aż 76 razy.

Traktat Wersalski, dzięki któremu także i Polska odzyskała niepodległość, sprawił, że Liban znalazł się pod protektoratem Francji. W 1943 kraj uzyskał niepodległość i od tego czasu jest republiką parlamentarną z parlamentem wybieranym spośród obywateli, którzy ukończyli 21 rok życia. Kobiety uzyskały prawa wyborcze w Libanie w 1952 roku.