Wieczorem 11 listopada 2011 roku fundacja „New7Wonders” ogłosiła listę 7 Nowych Cudów Natury. Wśród grona laureatów niestety nie znalazły się Mazury, jednak jeszcze o godzinie 17 były one na liście 14 miejsc, które uzyskały najwyższą pulę głosów. Polski reprezentant do zaszczytnego miana Cudu Natury pokonał wszystkich kandydatów z Europy oraz tak popularne i piękne miejsca, jak Wielki Kanion Kolorado, Malediwy czy Wyspy Galapagos.
Plebiscyt na Nowe 7 Cudów Natury narodził się zaraz po tym, gdy szwajcarska fundacja „New7Wonders” założona w 2001 roku przez podróżnika Bernarda Webera, stworzyła listę siedmiu architektonicznych cudów świata. Sukces poprzedniej kampanii postawił przed jej twórcami nowe wyzwanie, którego celem zostało promowanie naturalnych miejsc na świecie. W grudniu 2007 roku rozpoczął się plebiscyt na 7 Nowych Cudów Natury. Zgłoszono 400 nominacji z 224 krajów. Polska Organizacja Turystyczna przedstawiła kandydaturę Wielkich Jezior Mazurskich, Puszczy Białowieskiej i Pustyni Błędowskiej.
Dnia 9 lipca 2009 roku do półfinału konkursu zakwalifikowało się 71 kandydatów, w tym nasze rodzime Mazury. 21 lipca panel ekspertów, pod przewodnictwem Federico Mayora (byłego dyrektora generalnego UNESCO), wybrał 28 finalistów konkursu. Wśród nich znalazły się Mazurskie Jeziora, które tym samym zostały uznane jednym z pięciu najpiękniejszych miejsc w Europie i jednym z 28 takich miejsc na świecie.
Finał konkursu nie przeniósł Mazurom wygranej, ale na pewno zyskały one rozgłos i rozpoznawalność na świecie. Co się jednak stało, że polskie Mazury nie znalazły miejsca w finałowej siódemce? Nie można obwiniać za to samej kampanii. Przeprowadzona pod hasłem „Mazury Cud Natury” została oceniona przez samych Polaków jako najbardziej zauważalna kampania w kraju. Badania wśród polskich internautów wykazały, że dzięki uczestnictwu w światowym konkursie na 7 Nowych Cudów Natury o Mazurach usłyszało 70% ankietowanych. 45% respondentów zadeklarowało, że Mazury stają się coraz większą atrakcją turystyczną i aż 71% z nich poleciłoby to miejsce innym turystom. Zatem udział Mazur w plebiscycie był zdaniem Polaków właściwym sposobem na promocję regionu poprzez naturę oraz odpowiednim kierunkiem prowadzenia działań komunikacyjnych.
Trudno również mówić o niskim poziomie zaangażowania w promocję Mazur i ich udziału w konkursie. Organizowano akcje promocyjne w postaci wydarzeń specjalnych, happeningów, spotkań i debat, działań public affairs i publicity. Na potrzeby konkursu utworzono stronę internetową www. MazuryCudNatury.org, na której znalazły się aktualności z przeprowadzanej kampanii oraz wskazówki, jak można głosować na Mazury. Powstał również funpage Mazur na Facebooku.
W promocję Mazur w konkursie zaangażowali się również przedstawiciele różnych środowisk społecznych oraz podmioty i instytucje. Honorowy Patronat nad akcją objęło Ministerstwo Sportu i Turystyki, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ministerstwo Edukacji Narodowej. Zaangażowały się również Polska Organizacja Turystyczna oraz Polska Izba Turystyki.
Choć ogłoszona lista Cudów Natury nie zawiera polskiego akcentu, przedstawia piękne i warte zobaczenia miejsca na świecie. W zaszczytnym gronie 7 Nowych Cudów Natury znalazły się więc:
1) Amazonia (Ameryka Południowa)
Zwana inaczej Amazońskim Lasem Deszczowym, zajmuje 7 mln km2, choć sam las stanowi około 5,5 mln km2, położony na terenie aż siedmiu państw Ameryki Południowej. Amazonia reprezentuje ponad połowę lasów deszczowych znajdujących się na naszej planecie, jednak pod względem wielkości i bogactwa w gatunki flory i fauny, przysługuje jej miano największego takiego obszaru lasu deszczowego na świecie. Rzeka Amazonka to największa rzeka świata, jeśli chodzi o przepływ wody. Stanowi około jedną piątą całkowitego przepływu rzek na naszym globie i jest większy, niż przepływ wody 10 największych rzek świata łącznie. Również dorzecze Amazonki należy do największych na świecie i co ciekawe ani jeden most nie przecina tej ogromnej rzeki.
2) Zatoka Halong (Wietnam)
Znajduje się w prowincji Quang Ninh, w Wietnamie. Zajmuje powierzchnię około 1553 km2, ma 120 km długości linii brzegowej, a na jej terenie rozsianych jest 1969 skalistych wysp i wysepek. Niektóre z wysp są puste i można podziwiać na nich ogromne jaskinie. Inne są zajęte przez pływające wioski rybaków, którzy w warstwach płytkiej wody poszukują 200 gatunków ryb oraz 450 różnego rodzaju mięczaków. Bardzo ciekawym zjawiskiem jest wielość jezior wewnątrz wapiennych wysp. Dla przykładu wyspa Dau Be ma sześć zamkniętych jezior, które zajmują zatopione doliny, pośród skupisk krasowych szczytów.
3) Wodospady Iguazu (Argentyna, Brazylia)
Iguazu Falls oznacza w języku Indian Guarani „Wielką Wodę”. Jest to zespół około 275 wodospadów na granicy argentyńsko-brazylijskiej, na rzece Iguazu. Po stronie argentyńskiej wodospady osiągają szerokość prawie 2500 m, a najwspanialszy wśród nich to 80-metrowy Garganta del Diabolo („Gardziel Diabła”). Wodospady Iguazu, jedne z największych na świecie, położone wśród bujnej roślinności, z bogatą fauną, objęte są zarówno w Argentynie, jak i w Brazylii parkiem narodowym. Park Narodowy Iguazu w 1984 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Przyrody UNESCO.
4) Wyspa Jeju (Korea Południowa)
Jest to wyspa wulkaniczna położona w odległości 130 km od południowych wybrzeży Korei. Stanowi zarazem największą wyspę i najmniejszą prowincję Korei, o powierzchni 1846 km2. W centrum wyspy Jeju znajduje się najwyższy szczyt w górach Korei Południowej i uśpiony wulkan – Hallasan – który wznosi się 1950 m n.p.m. Natomiast dookoła niego rozsiane jest 360 mniejszych wulkanów – satelitek.
5) Park Komodo (Indonezja)
Park Narodowy Komodo to jeden z 50 parków narodowych na terenie Indonezji. Został utworzony w 1980 roku w celu ochrony waranów z Komodo, nazywanych inaczej „smokami z Komodo”. Później ochroną zostały objęte również inne gatunki, w tym zwierząt morskich. Park Komodo obejmuje trzy największe wyspy, tj. Komodo, Rinca oraz Padar, a także liczne mniejsze, na łącznej powierzchni 1817 km2, gdzie 603 km2 obejmuje ląd. Wyspy Parku Narodowego Komodo są pochodzenia wulkanicznego, a sam park w 1991 roku został zapisany na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
6) Podziemna Rzeka Puerto Princesa (Filipiny)
Park Narodowy tej podziemnej rzeki położony jest około 50 km na północ od miasta Puerto Princesa, na wyspie Palawan w Filipinach. Obejmuje pasmo górskie „Św. Pawła” i na północy sąsiaduje z zatoką o tej samej nazwie, a na wschodzie z rzeką Babuyan. Najważniejszą częścią parku jest podziemna i żeglowna rzeka o długości 8,2 km, powstała w wyniku procesów krasowych w wapiennych skałach. Podziemny krajobraz obejmuje przede wszystkim formacje stalaktytów i stalagmitów oraz kilka dużych komór. Dolna część rzeki znajduje się pod oddziaływaniem pływów morskich. Do 2007 roku podziemna rzeka Puerto Princesa była uważana za najdłuższą tego typu rzekę na świecie.
7) Góra Stołowa (Republika Południowej Afryki)
Jest ona ikoną Republiki Południowej Afryki i jedynym obiektem na ziemi, który ma gwiezdną konstelację nazwaną na swoją cześć – Mensa, co oznacza „Stół”. Góra o płaskim szczycie, o wysokości 1086 m n.p.m., przetrwała 6 mln lat erozji. Zawiera najmniejsze, ale jednocześnie najbogatsze kwiatowe królestwo na ziemi, obejmujące 1470 gatunków kwiatów, wśród których znajduje się wiele tych rzadkich i zagrożonych gatunków. Góra stołowa stała się symbolem Kapsztadu, a jej uproszczony wizerunek z „Diablim Szczytem” i „Głową Lwa” widnieje na fladze tego miasta.
Marlena Wojtalik
