Coraz więcej włoskich miast wykorzystuje podatki i opłaty lokalne do ograniczania najmu krótkoterminowego. Samorządy chcą poprawić dostępność mieszkań dla mieszkańców, natomiast przedstawiciele branży ostrzegają przed negatywnymi skutkami dla turystyki i właścicieli apartamentów.
Włoskie miasta wprowadzają kolejne rozwiązania mające ograniczyć rozwój najmu krótkoterminowego. Oprócz obowiązków rejestracyjnych i zaostrzonej kontroli coraz większą rolę odgrywają podatki oraz lokalne opłaty. Przykładem jest Genua, gdzie podniesiono opłatę pobieraną od turystów korzystających z apartamentów, zrównując ją z najwyższą stawką obowiązującą w hotelach. Podobne działania wdrożono już w innych miastach, a kolejne samorządy analizują nowe rozwiązania.
Zmiany są częścią szerszej strategii regulacji rynku. W ostatnich latach we Włoszech wprowadzono obowiązek rejestracji obiektów przeznaczonych na wynajem turystyczny, krajowy kod identyfikacyjny dla ofert internetowych, wymóg zgłaszania danych gości oraz bardziej rygorystyczne kontrole podatkowe. Najbardziej zdecydowane działania podejmują miasta zmagające się z dużą presją turystyczną, takie jak Wenecja, Florencja, Mediolan czy Rzym.
Władze lokalne przekonują, że celem nowych regulacji jest ograniczenie liczby mieszkań wyłączanych z rynku najmu długoterminowego oraz przeciwdziałanie wzrostowi cen nieruchomości i wyludnianiu historycznych centrów miast. Wskazują również na potrzebę zachowania równowagi między rozwojem turystyki a interesami mieszkańców oraz zapewnienia uczciwej konkurencji pomiędzy różnymi formami zakwaterowania.
Przedstawiciele branży wynajmu krótkoterminowego oceniają jednak, że kolejne obciążenia finansowe najmocniej odczują właściciele pojedynczych mieszkań oraz turyści poszukujący tańszych noclegów. Ich zdaniem wyższe koszty przełożą się na ceny ofert i mogą osłabić konkurencyjność włoskich destynacji. Spór pokazuje, że europejskie państwa nadal szukają sposobu na pogodzenie rozwoju turystyki z ochroną lokalnych społeczności i rynku mieszkaniowego.
