Kuchnia Podhala, choć dość prosta i mało wykwintna, zachwyca wielu swym wybornym smakiem. Powszechnie w kuchni podhalańskiej używano mąki jęczmiennej oraz owsianej. Z kapusty kiszonej, starym zwyczajem ukiszonej w drewnianej beczce przyrządza się zupę kwaśnice. Jest to zupa podobna do kapuśniaku zdecydowania bardziej kwaśna, bez dodatku warzyw. Zupą nie spotykaną nigdzie indziej jest czośnianka. Do jej ugotowania potrzebne są ziemniaki , czosnek, cebula i świeże lub suszona mięta, bardzo popularna jest również pażucha, potrawa z uprażonej mąki jęczmiennej, wody, omaszczona smażonym boczkiem , najczęściej podawana z kwaśnym mlekiem. Wśród specjałów Podhala nieodzownym elementem są moskole czyli placki z ugotowanych i utłuczonych ziemniaków, mąki, wody, soli i jajek. Pozostając w temacie podhalańskiej kuchni nie można nie wspomnieć o tradycyjnym serze góralskim czyli oscypku. Sposób wyrobu tego słonego, wędzonego sera jest tajną recepturą, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Od 2007 roku oscypki są na Unijnej Liście Produktów Regionalnych, podobny do oscypka jest ser bundz czyli wędzony owczy twaróg. W góralskiej kuchni nie brakuje również mięsa, najczęściej w postaci baranich kotletów lub pieczonego udźca. Na osłodę warto spróbować kołaczy lub makowca.
Z kolei o kuchni Śląskiej można powiedzieć, że przez smakoszy uważana jest za jedną z najbardziej wyrazistych polskich kuchni. Potrawy ślązaków pomimo, że bardzo smaczne są również tłuste i bardzo kaloryczne. Sztandarową zupą jest żurek na bazie żytniego zakwasu . Żurek gotuje się na białej kiełbasie lub różnego rodzaju wędzonkach. Kolejna typowym dla tego regionu daniem są tzw. karminadle czyli kotlety mielone, często podawane z dodatkiem gotowanych warzyw. Nie można zapomnieć o chyba najbardziej ze Śląskiem kojarzonej potrawie czyli kluskach śląskich, które przygotowuje się z ziemniaków oraz mąki ziemniaczanej, gotowe kluski często okraszane są podsmażoną cebulą z boczkiem.
Następnym regionem bogatym w potrawy z ziemniaków jest Wielkopolska. Gwarowo ziemniaki nazywane są pyrami. Z ziemniaków robi się popularne pyzy, które najczęściej spożywane są w towarzystwie gęstych sosów oraz mięs. Regionalnym specjałem jest zupa cebulowa znana też jako zalewajka. Równie znane są też zupy takie jak czernina i siemieniucha czyli zupa przygotowywana z siemienia lnianego i kaszy jaglanej . Najszybszym daniem kuchni wielkopolskiej są "ślepe ryby" czyli kartoflanka z dużą ilością śmietany i kopru.
Równie interesujący zasób ciekawych potraw posiada region Kaszub. Mimo, że tereny kaszubskie posiadają gleby ubogie w minerały co uniemożliwia rozwój rolnictwa, ich kuchnia posiada wachlarz różnorodnych potraw. Produktem przeważającym są ryby, podawane w postaci smażonej, gotowanej lub w marynacie octowej, z mięsa przyrządza się kiełbasy oraz kiszki, a także rylca czyli galaretę z nóżek z drobno posiekanym mięsem. Innymi ,wartymi uwagi daniami są plince- placki ziemniaczane smażone z cukrem i cebulą, kasza gryczana podawana ze stopioną słoniną ze skwarkami oraz grucholec czyli babka ziemniaczana podawana na ciepło z cebulą i kiszonym ogórkiem.
Na koniec warto skupić się na kuchni zdaniem ekspertów, najbardziej enigmatycznej, a mianowicie o kuchni Mazowsza i Kurpiów. Jednym z kluczowych dań regionu jest zupa grzybowa po kurpiowsku, przygotowywana z grzybów znanych w całym kraju jako "zielone gąski". Słynne są również flaki po warszawsku. Bardzo smaczna i wykwintna jest gęś pieczona z jabłkami lub modrą kapustą. Wytopiony tłuszcz wykorzystywano do smarowania chleba. Równie smakowity jest kurczak po polsku, nadziewany siekanymi podrobami wymieszanymi z natką pietruszki, bułką i jajkiem. Mazowszanie słyną również z "fafernuch" czyli kopytek polewanych syropem z buraków cukrowych. Obowiązkowo należy wspomnieć o kurpiowskim krupniku i kurpiowskiej wątróbce szpikowanej słoniną.
Alicja Sicińska
