Bogatynia miasto w południowo-zachodniej Polsce – to tutaj początkiem sierpnia w wyniku ulewnych deszczy wylała rzeka Miedzianka.
Po czterech miesiącach od wydarzeń sierpniowych miasto powoli wraca do życia. Jednym z problemów, z jakimi się teraz boryka jest odbudowa zabytkowych domów przysłupowo-zrębowych.
To największe skupisko takich domów w Europie. Ratowanie ich, włodarze miasta stawiają na równi z budową mieszkań dla powodzian czy siecią kanalizacyjną. Jednak już dziś wiadomo, że rekonstrukcja będzie kosztowna. Renowacja jednego domu to koszt ok. 3,5 mln złotych. W ratowanie zabytkowych budynków chce się włączyć polsko-niemiecka Fundacja Domów Przysłupowych. Jednym z pomysłów jest utworzenie skansenu w centrum Bogatyni.
Domy przysłupowe zwane również domami łużyckimi, to unikalny typ budownictwa ludowego występujący na obszarze Euroregionu Nysa. Początki budownictwa przysłupowego sięgają XVII w., zaś pełny rozkwit nastąpił w XIX w. Z tego też okresu pochodzi większość zachowanych do dnia dzisiejszego obiektów. Ich podstawowym elementem jest przysłup, stąd nazwa dom przysłupowo-zrębowy. Są one w większości piętrowe, zręb budowy jest drewniany, piętro natomiast o konstrukcji ryglowej wykonanej z gliny. Na parterze były kiedyś warsztaty tkackie. Wiele budynków ma elementy zdobnicze – portale drzwiowe, opaski okienne i dekorowane słupy.
Po czterech miesiącach od wydarzeń sierpniowych miasto powoli wraca do życia. Jednym z problemów, z jakimi się teraz boryka jest odbudowa zabytkowych domów przysłupowo-zrębowych.
To największe skupisko takich domów w Europie. Ratowanie ich, włodarze miasta stawiają na równi z budową mieszkań dla powodzian czy siecią kanalizacyjną. Jednak już dziś wiadomo, że rekonstrukcja będzie kosztowna. Renowacja jednego domu to koszt ok. 3,5 mln złotych. W ratowanie zabytkowych budynków chce się włączyć polsko-niemiecka Fundacja Domów Przysłupowych. Jednym z pomysłów jest utworzenie skansenu w centrum Bogatyni.
Domy przysłupowe zwane również domami łużyckimi, to unikalny typ budownictwa ludowego występujący na obszarze Euroregionu Nysa. Początki budownictwa przysłupowego sięgają XVII w., zaś pełny rozkwit nastąpił w XIX w. Z tego też okresu pochodzi większość zachowanych do dnia dzisiejszego obiektów. Ich podstawowym elementem jest przysłup, stąd nazwa dom przysłupowo-zrębowy. Są one w większości piętrowe, zręb budowy jest drewniany, piętro natomiast o konstrukcji ryglowej wykonanej z gliny. Na parterze były kiedyś warsztaty tkackie. Wiele budynków ma elementy zdobnicze – portale drzwiowe, opaski okienne i dekorowane słupy.
Opracowała: Leokadia Wylęgała
