Lwów – miasto, w którym na jednej ulicy zobaczysz architekturę kilku narodowości: austriackiej, ukraińskiej, ormiańskiej, polskiej, włoskiej, niemieckiej, żydowskiej. Nie jest przypadkiem, że 50% wszystkich obiektów architektury Ukrainy znajduje się właśnie we Lwowie. Od 2006 roku Lwów jest Kulturalną Stolicą Ukrainy. Miasto cerkwi i blisko setki festiwali. Zachowując niepowtarzalną, ponad 750-roczną europejską spuściznę, jest centrum ukraińskich wartości narodowych i duchownych.
Lwów, wzniesiony, jak Rzym, na siedmiu wzgórzach, wśród lasów, w dolinie rzeki Pełtew, zawsze wyróżniał się dobrym położeniem strategicznym i niezwykle pięknymi krajobrazami.
Pewnego razu, przejeżdżając przez tę okolicę, potężny książę Księstwa Halicko-Wołyńskiego Danyło Halicki, przystanął na moment i zrozumiał, że zostanie tu na zawsze. Najdawniejszy kronikarz Lwowa, burmistrz Bartłomiej Zimorowic pisze o tym zdarzeniu tak: „Zobaczywszy na samym skraju swych ziem odpowiednią z wojskowego punktu widzenia górę, chronioną na dole pierścieniem dolin pokrytych lasami i samą stromością, która może powstrzymać wroga, niezwłocznie wydał rozkaz wybudowania tu twierdzy i zdecydował się przenieść tu swoją rezydencję książęcą”. Nową siedzibę księcia „Wysoki Zamek” powierzono pod opiekę licznemu oddziałowi wojska w celu ochrony przechowywanych tam skarbów.
Wzmacniając międzypaństwowe związki dynastyczne, w roku 1248 Danyło Halicki ożenił swego syna Lwa z księżniczką Konstancją, córką węgierskiego króla Bély IV i podarował nowożeńcom miasto, które, na cześć syna, nazwał Lwowem. Konstancja była katoliczką i tęskniła za swą ojczyzną i religią. Lew zdecydował się podarować ukochanej żonie katolicką świątynię Jana Chrzciciela, wybudowaną w stylu romańskim.
Pod Górą Zamkową stał pałac książęcy i nadworna cerkiew prawosławna Św. Mikołaja. 750 lat temu na Starym Rynku kwitało życie. Tu na targi przyjeżdżali kupcy z Europy i Azji. Europejczycy przywozili na sprzedaż sukno, skórę, srebro i złoto, a Grecy i Ormianie – jedwab, wschodnie przyprawy i wino.
W latach 70. XIII wieku syn Danyła – Lew, przeniósł z Halicza do Lwowa stolicę swego potężnego państwa, którego granice sięgały od Morza Czarnego prawie do Wisły. Historia jednak nie oszczędziła państwa halicko-wołyńskiego: osłabione ciągłymi napadami Mongołów i Tatarów oraz zatargami wewnętrznymi, stało się lekką zdobyczą Królestwa Polskiego.
Lwów na światowej liście dziedzictwa UNESCO
Piękno i historia miasta fascynuje turystów z całego świata. W 1998 r., historyczne centrum Lwowa zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Obszar zespołu centrum historycznego składa się z 120 hektarów budynków starożytnych i średniowiecznych oraz Soboru św. Jerzego na górze Świętojurskiej. teatrów, sali koncertowych.
Stolica Festiwali
Lwów – to miasto zabytków architektury, starych placów, przytulnych uliczek, muzeów i galerii z wyjątkowymi dziełami sztuki z różnych epok historycznych cywilizacji światowej.
Lwów to także centrum turystyczne. W mieście Lwa mieszkańcy dbają o historyczne dziedzictwo przeszłości, a jednocześnie starają się spełniać wymogi nowoczesności. Właśnie we Lwowie po raz pierwszy na Ukrainie odstąpiono od szablonowego celebrowania wydarzeń kulturalnych i zapoczątkowano nowy ich format – różnorodnych wg tematów festiwali.
Więcej w specjalnym wydaniu TTG Podróże Marzeń
