Działania Ministra Gospodarki dochodzą do absurdu. Nie mogąc wprowadzić rekomendowanej przez siebie kandydatki na szefa POT, zabrał się za manipulacyjną zmianę Statutu POT.
Proponowane zmiany dotychczasowego Statutu prawdopodobnie mają na celu całkowite podporządkowanie POT-u Ministrowi Gospodarki.
Statutowym zadaniem Ministra jest rozwój polskiej gospodarki, a nie manipulowanie podległymi sobie jednostkami.
Patrząc tak z bliska, jak i z daleka moglibyśmy stwierdzić, że ten Gospodarz nie tylko nie jest gospodarzem, nie tylko nie troszczy się o rozwój polskiej gospodarki, nie tylko nie prowadzi dialogu z przedstawicielami różnych sektorów gospodarki, nie tylko nie zabiera głosu na tematy gospodarcze, nie tylko nie przedstawia strategii rozwoju gospodarki, a przede wszystkim uprawia prywatę, rozdawnictwo stanowisk wątpliwym i odrzuconym przez innych kandydatom.
Przykro przyglądać się jak niekompetentny Gospodarz sypie piasek w oczy wszystkim. Niszczy drogi polskiej gospodarki. Nie liczy się z opinią absolutnej większości. Polscy Przedsiębiorcy! Strzeżcie się fałszywych gospodarzy! Nie akceptujcie tych, którzy nadużywają władzy!
Przedstawiamy Państwu także opinię w sprawie zmian w Statucie POT, przesłaną przez p, Andrzeja Pawluszka, prezesa Dolnośląskiej Organizacji Turystycznej, zarazem Członka Rady POT.
Szanowni Państwo!
W piśmie DT-II-0780-573-SS/07 z dnia 9 lutego 2007 r., Minister Gospodarki zwrócił się do kilkunastu podmiotów i organizacji turystycznych o opinię w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie nadania statutu Polskiej Organizacji Turystycznej. Jednocześnie Minister określił czas na wyrażenie opinii na 14 dni, z tym zastrzeżeniem, iż jeśli w tym terminie opinia nie zostanie zgłoszona, Minister uzna, iż dany podmiot nie ma uwag do przedłożonego projektu. Powyższe pismo świadczy, iż Minister Gospodarki, przed ostatecznym ustaleniem kształtu zmian do Statutu POT, podjął ograniczone konsultacje społeczne. Prawo wnoszenia uwag do projektu dał bowiem Minister jedynie określonym podmiotom, nie zaś wszystkim potencjalnym zainteresowanym. Wśród podmiotów, do których Minister zwrócił się z prośbą o zgłaszanie uwag, jest także Rada POT.
Należy rozważyć, czy zgłoszenie przez Radę POT, w odpowiedzi na pismo Ministra, uwag, należy uznać za wydanie opinii w trybie wymaganym art. 12 ustawy o POT. Art. 12 ustawy o POT stanowi bowiem, iż Statut POT nadawany jest przez właściwego ministra w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Rady POT.
Po pierwsze należy zwrócić uwagę, iż Minister wprowadził, nieprzewidziane ustawą, ograniczenia terminowe do wydania przez Radę, podobnie jak i przez innych adresatów, opinii. Stąd należałoby uznać, że Minister chciał włączyć Radę POT w proces kształtowania nowego projektu Statutu POT – którego jednak nie można mylić z procesem nadawania statutu, którego elementem jest uzyskanie opinii Rady POT w trybie art. 12 ustawy o POT. Za takim stanowiskiem przemawia także fakt, iż Rada POT winna wydać opinię nt. ostatecznego kształtu projektu rozporządzenia. Wystąpienie zaś Ministra do kilkunastu podmiotów o zgłaszanie uwag, przesądza o tym, iż Minister – po wysłuchaniu opinii środowiska turystycznego, wprowadzi do niniejszego projektu wnioskowane przez to środowisko zmiany, temu bowiem służy w założeniu tryb konsultacji społecznych. Tym samym Rada POT nie miałaby możliwości wyrażenia opinii nt. zmienionego w procesie konsultacji projektu.
Mając powyższe na względzie należy uznać, iż po uzyskaniu przez Ministra opinii nt. projektu od środowiska turystycznego, winien, po wprowadzeniu zmian do projektu, lub pozostawieniu projektu bez zmian, wystąpić do Rady POT o wydanie opinii w trybie art. 12 ustawy o POT. Przy czym o ile w trybie konsultacji społecznych Minister ma prawo ograniczenia terminu tychże, o tyle niedopuszczalne jest wyznaczanie przez Ministra terminu, w jakim Rada POT ma wydać opinię nt. zmian w Statucie POT w trybie art. 12 ustawy POT, a więc w trybie koniecznym do nadania przez Ministra Statutu POT.
Z poważaniem
Andrzej Pawluszek
OPINIA
w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie nadania statutu Polskiej Organizacji Turystycznej
1. Nadanie w § 6 ust. 1 brzmienia
„1. Posiedzenia Rady odbywają się w razie potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na dwa miesiące.”
opiniuje się negatywnie i proponuje się pozostawienie go w dotychczasowym brzmieniu.
2. Nadanie w § 6 ust. 2 brzmienia
„2. Posiedzenia Rady zwołuje Przewodniczący Rady lub zastępca Przewodniczącego Rady. W razie niemożliwości zwołania posiedzenia przez Przewodniczącego Rady lub zastępcę Przewodniczącego Rady, posiedzenie zwołuje członek Rady wskazany przez ministra właściwego do spraw turystyki.”
opiniuje się negatywnie i proponuje się nadanie mu brzmienia:
„2. Posiedzenia Rady zwołuje Przewodniczący Rady lub zastępca Przewodniczącego Rady. W razie niemożliwości zwołania posiedzenia przez Przewodniczącego Rady lub zastępcę Przewodniczącego Rady, posiedzenie zwołuje członek Rady wskazany przez Przewodniczącego Rady lub zastępcę Przewodniczącego Rady.”
3. Nadanie w § 6 ust. 4 brzmienia:
„4. Posiedzenie, o którym mowa w ust. 3 powinno odbyć się najpóźniej w ciągu 21 dni od daty zgłoszenia wniosku Przewodniczącemu Rady, zastępcy Przewodniczącego Rady lub członkowi Rady wskazanemu przez ministra właściwego do spraw turystyki”
opiniuje się negatywnie i proponuje się nadanie mu brzmienia:
„4. Posiedzenie, o którym mowa w ust. 3 powinno odbyć się najpóźniej w ciągu 21 dni od daty zgłoszenia wniosku Przewodniczącemu Rady, zastępcy Przewodniczącego Rady lub członkowi Rady wskazanemu przez Przewodniczącego Rady lub Zastępcę Przewodniczącego Rady.”
4. Dodanie w § 9 ust. 3 w brzmieniu:
„3. W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt. 1 i 2 Rada wyraża opinię w terminie 21 dni od dnia wpłynięcia wniosku o jej wyrażenie.”
opiniuje się negatywnie i proponuje się niedodawanie ust. 3.
5. Dodanie w § 9 ust. 4 w brzmieniu:
„W przypadku niewyrażenia opinii przez Radę w terminie, o którym mowa w ust. 3 uznaje się, że Rada wyraziła pozytywną opinię.”
opiniuje się negatywnie i proponuje się niedodawanie ust. 4.
6. Nadanie w § 14 ust. 1 brzmienia:
„1. W skład Biura Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej wchodzą następujące komórki organizacyjne:
1) Departament Promocji;
2) Departament Współpracy Regionalnej;
3) Departament Informacji Turystycznej;
4) Departament Wdrażania Funduszy Strukturalnych;
5) Biuro Organizacyjno-Finansowe;
6) Biuro Strategii i Analiz.”
opiniuje się pozytywnie.
7. Nadanie w § 15 ust. 5 brzmienia:
„5. Siedzibami Polskich Ośrodków Informacji Turystycznej są:
1) Amsterdam (Niderlandy);
2) Bruksela (Belgia);
3) Nowy Jork (Stany Zjednoczone Ameryki);
4) Berlin (Republika Federalna Niemiec);
5) Sztokholm (Szwecja);
6) Londyn (Wielka Brytania);
7) Rzym (Włochy);
8) Paryż (Francja);
9) Wiedeń (Austria) z filią w Budapeszcie (Węgry);
10) Madryt (Hiszpania);
11) Moskwa (Rosja);
12) Tokio (Japonia);
13) Kijów (Ukraina).”
opiniuje się pozytywnie.
UZASADNIENIE
W uzasadnieniu do projektu rozporządzenia Ministra Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie nadania statutu Polskiej Organizacji Turystycznej wskazano, że zmiany w § 6 i 9 mają na celu „usprawnienie funkcjonowania Rady POT i zapobieżenie sytuacjom uniemożliwiającym Radzie wykonywanie jej zadań”. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.
Ad 1
Zakres kompetencji Rady nie uzasadnia obowiązku odbywania posiedzeń Rady przynajmniej raz na dwa miesiące. Mimo iż kompetencje te są znaczące, należy zwrócić uwagę, iż większość z nich dotyczy sytuacji, które mają miejsce raz na kilkanaście miesięcy, a nawet kilka lat (np. opiniowanie zmian Statut, opiniowanie kandydatur na Prezesa i wiceprezesów, przyjmowanie sprawozdania finansowego). Szeroki jest także krąg podmiotów posiadających prawo występowania z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Rady POT, co daje prostą możliwość zwoływania Rady także w razie wystąpienia takiej konieczności. Istnieje niebezpieczeństwo, że nieuzasadnione zwiększenie częstotliwości posiedzeń Rady powodować będzie brak wymaganego kworum. W skład Rady wchodzą osoby z szerokorozumianego środowiska turystycznego. Wykonują one swoje zadania nieodpłatnie, w ramach dodatkowych, niezawodowych obowiązków. Członkowie Rady są często osobami zajmującymi odpowiedzialne stanowiska m.in. w administracji rządowej, samorządowej, przedsiębiorstwach i organizacjach pozarządowych. Jeśli Rada POT zbierać będzie się tylko po to, aby zadość uczynić obowiązkowi odbycia posiedzenia raz na dwa miesiące, członkowie Rady nie znajdą czasu, aby na nie przybyć. Dla przykładu można wskazać, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, organy stanowiące tych jednostek mają obowiązek odbywania posiedzeń nie rzadziej niż raz na kwartał, w sytuacji, gdy zakres kompetencji rad gmin, rad powiatów i sejmików województw jest bez porównania szerszy niż Rady.
Ad 2 i 3
Minister właściwy do spraw turystyki jest podmiotem sprawującym nadzór nad działalnością POT. Nadzór polega na kontrolowaniu oraz pilnowaniu, aby podmiot podlegający nadzorowi działał zgodnie z prawem. Nadzór nie może polegać zaś na ingerencji w działalność merytoryczną. Należy uznać, że podmiotem posiadającym kompetencje do wskazywania członka Rady uprawnionego do zwoływania posiedzeń tejże, winien być Przewodniczący Rady lub jego zastępca, jako przedstawiciel ustawowego organu POT, nie zaś minister właściwy do spraw turystyki. Taka bowiem dodatkowa kompetencja właściwego ministra stałaby w sprzeczności z jego charakterem organu nadzorującego.
Ad 4, 5
Rada jest ustawowym organem POT. Utworzona została ona w celach stanowiących i opiniodawczych. Powoływanie w skład Rady osób zgłaszanych przez szeroko rozumiane środowisko turystyczne zapewniać ma jej fachowość i bezstronność. Powierzenie przez ustawodawcę Radzie kompetencji m.in. w zakresie opiniowania kandydatów na stanowisko Prezesa i wiceprezesów Polskiej Organizacji Turystycznej oraz Statutu POT, wskazuje na wyjątkowo mocne umocowanie Rady w strukturze POT. Choć ustawodawca nie wprowadził instytucji uzgodnienia w przedmiotowym zakresie, to należy uznać, iż poznanie przez ministra właściwego do spraw turystyki opinii Rady na temat kandydatur na stanowisko prezesa i wiceprezesów, jak i projektu Statutu, jest niezbędne dla prawidłowości podejmowania przez niego ostatecznej decyzji w tym zakresie. Wprowadzenie rygorystycznych dwudziestojednodniowych terminów na wydanie opinii przez Radę, których niedotrzymanie skutkuje pominięciem opinii Rady, stanowi nieuzasadnioną ingerencję w kompetencje Rady, niezgodną z ustawą o POT i intencją ustawodawcy. Należy wziąć pod uwagę, iż Rada POT ma prawo w procesie opiniowania Statutu do korzystania z ekspertyz prawnych itp., zaś w procesie opiniowania kandydatów, także szczegółowego zapoznania się z jego dorobkiem zawodowym, naukowym, dotychczasową działalnością, osiągnięciami itp. Jeśli Rada POT ma swoje kompetencje opiniodawcze wykonywać prawidłowo, nie mogą one być realizowane pod presją czasu, a także w atmosferze rzeczywistego szantażu ministra.
Ad 6,7
Opiniując pozytywnie zmiany w § 14 i 15 należy wyrazić zaniepokojenie, iż mimo wyrażenia pozytywnej opinii w przedmiotowym zakresie przez Radę POT uchwałą nr 26/III/2006 z dnia 23.10.2006 r., Minister Gospodarki dopiero po upływie niemalże 4 miesięcy przygotował projekt niezbędnych zmian w Statucie. Powyższa sytuacja powoduje wrażenie, iż celowe opóźnianie prac nad zmianą § 14 i 15 Statutu spowodowane było chęcią połączenia ich ze zmianami, które w swojej istocie sprowadzają się do nieuzasadnionych i niezgodnych z ustawą o POT ograniczeń kompetencji Rady.
Należy także wskazać, już 24 sierpnia 2006 r. została przez Sejm przyjęta ustawa o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych. Ustawą tą dokonano zmian w ustawie o POT, polegających m.in. na odebraniu Radzie kompetencji do wyrażania opinii w sprawie odwołania prezesa i wiceprezesów. Do dziś zaś Minister nie przygotował projektu zmian Statucie, polegających na usunięciu z niego pkt. 2 w ust. 2 § 9.
