Osadnicy z Ameryki Północnej zaczęli podróżować na zachód w poszukiwaniu i zagospodarowywaniu nieznanych im dotąd terenów. Na środkowym zachodzie i południu dzisiejszych Stanów Zjednoczonych znaleźli dziwne kopce usypane z ziemi. Niektóre z nich przypominały kształtem zwierzęta, inne miały wygląd stożka, a jeszcze inne – płasko zakończonych piramid.Znalezione kopce zostały wzniesione przez trzy tubylcze ludy, które dawniej zamieszkiwały Amerykę Północną: lud Adena, Hopewell i Mississippi. Lud Adena budował kopce w kształcie zwierząt, takie jak np. Wielki Kopiec Węża w stanie Ohio, pochodzący z lat 1000-300 p.n.e. Jest to najciekawszy kopiec spośród tych mających kształt zwierząt. Nie stanowił on miejsca pochówku, ale służył do celów religijnych.
Lud Hopewell budował kopce cmentarne otoczone murkami od około 300 r. p.n.e. Zmarłych grzebano wówczas z ogromną ilością podarunków, takich jak biżuteria i ceramika.
Ostatni lud z tej grupy – Mississippi – od IX do XVI wieku budował kopce w kształcie piramid, natomiast zmarli byli grzebani pośród jeszcze bardziej wyszukanych podarunków.
Przez wiele lat ludzie nie chcieli wierzyć w to, że kopce są dziełem rdzennych Amerykanów. Dopiero prace wykopaliskowe prowadzone w latach 1881-1888 potwierdziły ich autentyczność. W naszym stuleciu znaleziono również zapiski hiszpańskiego odkrywcy z XVI wieku, w których odnotował on, że widział Indian budujących kopce na terenie dzisiejszych południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych.
Marlena Wojtalik
