Liban jest krajem słynącym z rozległych lasów cedrowych. Wysokie i majestatyczne cedry są narodowym symbolem Libanu, znajdują się zarówno na fladze i herbie kraju. Niestety drzewa te zostały wciągnięte na „czerwoną listę” Międzynarodowego Związku Ochrony Przyrody jako gatunek, któremu grozi wyginięcie.
Z takim problemem boryka się m. in. największy naturalny rezerwat cedrów Al-Shouf, który roztacza się wokół Góry Niha, znajdującej się ok. 70 km od Bejrutu. Dwa tysiące hektarów lasu cedrowego są miejscem wypoczynku i relaksu na łonie natury, miejscem ucieczki od zgiełku i gwaru Bejrutu. Towarzystwo długowiecznych kolosów jest idealnym miejscem do pieszych wędrówek, kolarstwa górskiego i obserwacji ptaków przez ornitologów. Dla miejscowych jest także źródłem dochodu, gdyż umożliwia im produkcje miodów, dżemów, marynowanych oliwek i win, które mogą sprzedawać turystom odwiedzającym rezerwat. Z roku na rok, liczba turystów sukcesywnie wzrasta. W 2010 roku rezerwat odwiedziło 40 tys. turystów, z czego 35% to turyści zagraniczni. Uważa się, że w tym roku liczba turystów sięgnie 50 tys.
Rezerwat Al-Shouf boryka się z bardzo poważnymi problemami. Ocieplanie się klimatu stanowi zagrożenie dla cedrów, których nasiona potrzebują minimum 2 miesięcznego snu pod warstwą śniegu. Niestety zmiany klimatu zmniejszają opady śniegu i deszczu, tak niezbędne dla przetrwania tych drzew. Wpływają także na owady zamieszkujące lasy cedrowe. Wszystkie te czynniki razem wpływają na to, że lasy cedrowe są poważnie zagrożone.
Aby przeciwdziałać skutkom zmian klimatu, dyrekcja rezerwatu oraz naukowcy z uniwersytetu w Libanie, podejmują wspólne działania, które mają na celu monitorowanie wpływu ocieplenia klimatu na lasy cedrowe. Wśród podejmowanych działań znajdują się czynności mające na celu zwiększenie świadomości przybywających turystów oraz lokalnej społeczności dotyczącej różnorodności ekosystemów rezerwatu oraz tego, jak je chronić. Stworzono cały program, aby podejmowane działania były skuteczne. Na tym programie korzystają także lokalni mieszkańcy, którzy zyskali miejsce pracy oraz mogą sprzedawać turystom 42 różne typy wytwarzanych w domu produktów takich jak miód, oliwa, zioła, itp. Mieszkańcy wynajmują turystom pokoje oraz przygotowują dla nich tradycyjne potrawy.
Podjęte czynności mają na celu ratowanie tak niezwykłego, niemalże antycznego miejsca będącego źródłem utrzymania mieszkańców oraz miejscem odpoczynku i niezwykłych wrażeń dla wszystkich odwiedzających rezerwat Al-Shouf.
Sylwia Malicka
