Rosja gospodarzem Pucharu Świata 2018

Dnia 2 grudnia Rosja wygrała konkurs na organizatora Pucharu Świata w Piłce Nożnej 2018, pokonując Anglię, Portugalię i Hiszpanię oraz Holandię i Belgię. Prezydent Ukrainy, która wspólnie z Polską przygotowuje mistrzostwa piłki nożnej Euro 2012, pogratulował Rosji jej pierwszej w historii wygranej. – Decyzja FIFA to zastrzyk energii dla rozwoju piłki nożnej i związanej z nią infrastruktury w Europie Wschodniej” – powiedział prezydentowi Rosji Wiktor Janukowycz.

Rosyjski premier Władimir Putin poleciał na konferencję FIFA w Zurychu, aby osobiście podziękować radzie za wybranie Rosji gospodarzem mistrzostw. Zaraz po ogłoszeniu wygranej Rosji, Putin poprosił rosyjskiego milionera Romana Abramowicza, który jest właścicielem klubu Chelsea, aby wsparł przygotowania Pucharu Świata w Rosji. W nietypowy dla siebie sposób, premier Rosji złożył w języku angielskim oficjalne podziękowania transmitowane przez światowe media, a ponadto zapowiedział, że kibice pragnący wziąć udział w rosyjskim Pucharze Świata zostaną wpuszczeni do kraju bez wiz oraz że przysługiwać im będzie prawo darmowego podróżowania publicznymi środkami transportu w Rosji. Z pewnością obietnice te zostaną entuzjastycznie przyjęte przez fanów piłki nożnej. Rosyjski przywódca polityczny, zwykle twardy i zdystansowany, wykazując tak duże zainteresowanie tym apolitycznym tematem odkrył swoje drugie, „miękkie” oblicze. Być może to także sentyment do piłki nożnej spowodował, że premier Putin poleciał osobiście do Zurychu, ale jego wizyta jest przede wszystkim sygnałem, że na arenie międzynarodowej należy szukać różnych płaszczyzn porozumienia, niekoniecznie związanych z polityką.

    W porównaniu z europejską, azjatycka piłka nożna wciąż ma wiele zaległości do nadrobienia, ale stara się jak najszybciej dogonić Europę. Według niektórych polityków, wzrost współzawodnictwa w krajach Azji w zakresie sportu i turystyki oprócz ekonomicznych, przynosi również korzyści w innej sferze, ponieważ pozwala na efektywne rozładowanie politycznych napięć. Inni politycy natomiast wykorzystują konflikty między państwami azjatyckimi do odwrócenia uwagi od wewnętrznych problemów własnych krajów.

    Mimo ostrej rywalizacji, sektor piłki nożnej udowadnia, że międzynarodowe współzawodnictwo może pozostać utrzymane w ryzach przez określone reguły i przyczyniać się do rozwoju wszystkich „graczy” biorących udział w tej konkurencji.

    Relacje między krajami Azji Północno-Wschodniej mogą opierać się albo na współzawodnictwie, albo na współpracy, ale ważniejsze jest, aby odbywały się według ustalonych zasad. I chociaż nacisk na zasady jest przeważnie kładziony przez słabszych zawodników, to w stosunkach międzynarodowych, tak jak w piłce nożnej, historia pokazała że słabi także mogą zatriumfować jeżeli wszyscy grają fair.