Jedyne w swoim rodzaju płótno zostało przywiezione ze Lwowa na Dolny Śląsk w 1946 r., ale zaprezentowano je publiczności dopiero w 1985 r. Muzeum Narodowe świętuje 30 rocznicę otwarcia Panoramy Racławickiej we Wrocławiu.
Panorama Racławicka określana jest jako „relikt dziewiętnastowiecznej kultury masowej”. Malowidło o wymiarach 15x114m, dzięki specjalnym zabiegom malarskim i technicznym daje wrażenie trójwymiaru. Jest to pierwsze i jedyne zachowane do dziś polskie dzieło tego rodzaju.
Pomysłodawcą Panoramy był lwowski malarz Jan Styka. Do współpracy zaprosił znakomitego batalistę Wojciecha Kossaka oraz kilku innych artystów: Ludwika Bollera, Tadeusza Popiela, Zygmunta Rozwadowskiego, Teodora Axentowicza, Włodzimierza Tetmajera, Wincentego Wodzinowskiego i Michała Sozańskiego. Autorzy chcieli upamiętnić setną rocznicę Insurekcji Kościuszkowskiej i zwycięskiej bitwy pod Racławicami, stoczonej 4 kwietnia 1794 przez wojska powstańcze. Organizowana w roku 1894 we Lwowie Powszechna Wystawa Krajowa stała się okazją do realizacji tego pomysłu. Olbrzymie malowidło powstało w ciągu zaledwie 9 miesięcy, pomiędzy sierpniem 1893 a majem 1894. Panoramę Racławicką udostępniono po raz pierwszy we Lwowie 5 czerwca 1894 r.
Płótno przewieziono ze Lwowa do Wrocławia w 1946 r., ale zaprezentowano dopiero w 1985 r. W 1980 r. Panoramę wywieziono do Warszawy. We Wrocławiu powstał wtedy spontaniczny ruch społeczny domagający się sprowadzenia płótna z powrotem do stolicy Dolnego Śląska. Dzięki temu 13 listopada 1980 r. dzieło wróciło do Wrocławia.
foto: mytourist.pl
