P. Lang powiedział kiedyś, że: „Kontakt osobisty, autentyczność, dziedzictwo, indywidualizm to mocne atuty wsi, których turyści poszukują na obszarze wiejskim”. Miał całkowitą rację, bo chęć poznawania świata, wyższa świadomość wagi własnego pochodzenia, spędzanie kilku urlopów w ciągu roku i potrzeba chwilowego odosobnienia sprawiają, że wieś staje się tak samo wabiącym miejscem na spędzanie wolnego czasu, jak gorące pustynne piaski. W ostatnich latach rosnąca świadomość społeczna przyczyniła się do głośnego mówienia o tym, jak ważna w życiu człowieka jest ekologia i ochrona środowiska. Już wielki Einstein przepowiedział, że kiedy wyginą pszczoły wyginie i cała ludzkość. Jednak nawet takim wyzwaniom naukowcy potrafią wyjść naprzeciw tworząc udogodnienia wyręczające naturę na każdym kroku. Dlatego w odpowiedzi na ludzką potrzebę podróżowania i wypoczynku powstała turystyka ekologiczna, która łączyć ma ludzi chcących podróżować i poznawać świat jednocześnie mu nie szkodząc.
Początkowym ogniwem ekologicznej reakcji łańcuchowej były gospodarstwa agroturystyczne i to właśnie o nich warto opowiedzieć najwięcej. Agroturystyka to forma wypoczynku związana z funkcjonowaniem gospodarstwa rolnego. Nie należy mylić jej z turystyką wiejską czyli świadczeniem usług turystycznych przez gospodarstwa domowe na obszarach wiejskich, które nie prowadzą działalności rolniczej. Te dwa zjawiska różni przede wszystkim struktura, ale też rodzaje czynności rekreacyjnych. Ludzie preferujący turystykę wiejską będą podziwiać krajobrazy, obserwować budzącą się do życia przyrodę, zwiedzać czy nawet uprawiać surwiwal. Agroturystyka skupia się nie tylko na obserwacji, ale i czynnym uczestnictwie w pracach gospodarskich. Dochodzą do tego rozmowy o produkcji rolnej i podpatrywanie tajników przetwórstwa, a nawet uprawianie własnej działki specjalnie przygotowanej dla gości. Według badań to właśnie produkcja roślinna i hodowla zwierząt stanowią jedną z największych atrakcji agroturystyki. Kolejną jest fakt, że natura pozwala gospodarstwom niezależnie od pory roku oferować swoim gościom moc atrakcji, których nie zaznają w mieście (kuligi, jazda konna, imprezy okolicznościowe związane z regionalnym folklorem). Oprócz tego tylko w gospodarstwie agroturystycznym spotkać można rodzinne ciepło i poczuć, że ludzie, którzy nas goszczą nie są tylko właścicielami, a po prostu gospodarzami, którzy przyjęli pod swój dach ludzi spragnionych bliskości przyrody i natury.
Wyodrębniamy trzy grupy funkcji agroturystyki: socjopsychologiczną, ekonomiczną i środowiskową. Ludziom brakuje bezpośredniego kontaktu ze środowiskiem naturalnym, wiejskim życiem zgodnym z porami roku i prawami nieobliczalnej czasem natury oraz korzystania z dobrodziejstw ciszy i spokoju. Docelową grupą korzystającą z agroturystyki są przede wszystkim rodziny z dziećmi, niepełnosprawni i ludzie starsi. Łączy ich to, że wszyscy doskonale zdają sobie sprawę, iż muszą zachowywać się tak, aby ich obecność w gospodarstwie nie miała negatywnych skutków dla środowiska. Przyjeżdżają na kilka godzin lub na kilka dni. Zazwyczaj są to ludzie, dla których pobyt w takim gospodarstwie jest którymś z kolei urlopem w ciągu roku lub ludzie, dla których ze względów finansowych agroturystyczna wieś okazała się najlepszym wakacyjnym rozwiązaniem. Mogą zostać zakwaterowani bezpośrednio w gospodarstwie, w pokojach gościnnych znajdujących się w tym samym budynku, w którym mieszkają właściciele gospodarstwa lub w jego pobliżu, na polu namiotowym czy kempingach.
Gospodarstwa agroturystyczne cieszą się niesłabnącą popularnością. Mają bogatą ofertę, ale ich siła tkwi przede wszystkim w naturalności. Ulokowane w ciekawym miejscu w pobliżu lasu, rzeki lub jeziora wabią swym pięknem, atrakcyjnymi cenami i otoczeniem. Z okien domów gospodarstw agroturystycznych można zobaczyć wypasające się sarny, dziki albo bociany powoli budujące swoje gniazda. Domy, do których przyjeżdżają tak zwani letnicy czasem wyglądem odbiegają od typowych. Często nawiązują do tradycji i historii regionu albo przypominają swoisty skansen. Zdarza się nawet, że dla urozmaicenia pobytu gości sam gospodarz ubrany jest w tradycyjny strój. Uroku temu wszystkiemu dodawać ma fakt, że gospodarstwa są faktycznie prosperujące. Pachną rosnącymi ziołami i owocami, które potem trafiają na talerz. Dzięki temu goście, przeważnie z dużych miast, przyjeżdżający na odpoczynek z dziećmi mogą podglądać gospodarzy przy pracy i obserwować ich codzienność, tak odmienną od tej miejskiej. Forma wypoczynku w gospodarstwach agroturystycznych ma też czasem formę warsztatową. Gospodarz często zajmuje się rękodziełem albo malarstwem. Jego żona w tym czasie uczy bibułkarstwa czy tworzenia świątecznych stroików. Wszystko prosto, naturalnie i pod patronatem lokalnego folkloru.
Nie można zapominać jednak o tym, że agroturystyka to też biznes dla ludzi pewnych siebie, decyzyjnych, wytrwałych i praktycznych. Korzyści płynących z agroturystyki nie trzeba szukać daleko. Nowe miejsca pracy, możliwość poszerzenia działalności w oparciu o dochody z nowych źródeł, aktywizacja i podnoszenie kwalifikacji to tylko niektóre z nich. Dodatkowo agroturystyka uruchamia efekt mnożnikowy, który korzystnie wpływa na inne dziedziny gospodarki rodząc kolejny popyt (np. bezpośrednia sprzedaż własnych produktów, wypożyczanie sprzętu gościom czy budowania nowej bazy noclegowej).
Agroturystka w Polsce znajduje się w fazie intensywnego rozwoju od lat 90-tych. Jest wspaniałą alternatywą dla zgiełku wielkich miast i ludzi, którzy już dawno zapomnieli, że natura daje duszy człowieka największe ukojenie, a także dla wsi, która nie zawsze widzi przed sobą perspektywy. Dzięki agroturystyce tworzy się nowy rynek pracy i nowy punkt widzenia środowiska wiejskiego. Dzięki niej młodzi ludzie zostają na wsi modernizując gospodarstwo, jakie kiedyś należało do ich rodziców tworząc tym samym atrakcyjny wypoczynek dla mniej zamożnych turystów.
Anna Jarkiewicz
Początkowym ogniwem ekologicznej reakcji łańcuchowej były gospodarstwa agroturystyczne i to właśnie o nich warto opowiedzieć najwięcej. Agroturystyka to forma wypoczynku związana z funkcjonowaniem gospodarstwa rolnego. Nie należy mylić jej z turystyką wiejską czyli świadczeniem usług turystycznych przez gospodarstwa domowe na obszarach wiejskich, które nie prowadzą działalności rolniczej. Te dwa zjawiska różni przede wszystkim struktura, ale też rodzaje czynności rekreacyjnych. Ludzie preferujący turystykę wiejską będą podziwiać krajobrazy, obserwować budzącą się do życia przyrodę, zwiedzać czy nawet uprawiać surwiwal. Agroturystyka skupia się nie tylko na obserwacji, ale i czynnym uczestnictwie w pracach gospodarskich. Dochodzą do tego rozmowy o produkcji rolnej i podpatrywanie tajników przetwórstwa, a nawet uprawianie własnej działki specjalnie przygotowanej dla gości. Według badań to właśnie produkcja roślinna i hodowla zwierząt stanowią jedną z największych atrakcji agroturystyki. Kolejną jest fakt, że natura pozwala gospodarstwom niezależnie od pory roku oferować swoim gościom moc atrakcji, których nie zaznają w mieście (kuligi, jazda konna, imprezy okolicznościowe związane z regionalnym folklorem). Oprócz tego tylko w gospodarstwie agroturystycznym spotkać można rodzinne ciepło i poczuć, że ludzie, którzy nas goszczą nie są tylko właścicielami, a po prostu gospodarzami, którzy przyjęli pod swój dach ludzi spragnionych bliskości przyrody i natury.
Wyodrębniamy trzy grupy funkcji agroturystyki: socjopsychologiczną, ekonomiczną i środowiskową. Ludziom brakuje bezpośredniego kontaktu ze środowiskiem naturalnym, wiejskim życiem zgodnym z porami roku i prawami nieobliczalnej czasem natury oraz korzystania z dobrodziejstw ciszy i spokoju. Docelową grupą korzystającą z agroturystyki są przede wszystkim rodziny z dziećmi, niepełnosprawni i ludzie starsi. Łączy ich to, że wszyscy doskonale zdają sobie sprawę, iż muszą zachowywać się tak, aby ich obecność w gospodarstwie nie miała negatywnych skutków dla środowiska. Przyjeżdżają na kilka godzin lub na kilka dni. Zazwyczaj są to ludzie, dla których pobyt w takim gospodarstwie jest którymś z kolei urlopem w ciągu roku lub ludzie, dla których ze względów finansowych agroturystyczna wieś okazała się najlepszym wakacyjnym rozwiązaniem. Mogą zostać zakwaterowani bezpośrednio w gospodarstwie, w pokojach gościnnych znajdujących się w tym samym budynku, w którym mieszkają właściciele gospodarstwa lub w jego pobliżu, na polu namiotowym czy kempingach.
Gospodarstwa agroturystyczne cieszą się niesłabnącą popularnością. Mają bogatą ofertę, ale ich siła tkwi przede wszystkim w naturalności. Ulokowane w ciekawym miejscu w pobliżu lasu, rzeki lub jeziora wabią swym pięknem, atrakcyjnymi cenami i otoczeniem. Z okien domów gospodarstw agroturystycznych można zobaczyć wypasające się sarny, dziki albo bociany powoli budujące swoje gniazda. Domy, do których przyjeżdżają tak zwani letnicy czasem wyglądem odbiegają od typowych. Często nawiązują do tradycji i historii regionu albo przypominają swoisty skansen. Zdarza się nawet, że dla urozmaicenia pobytu gości sam gospodarz ubrany jest w tradycyjny strój. Uroku temu wszystkiemu dodawać ma fakt, że gospodarstwa są faktycznie prosperujące. Pachną rosnącymi ziołami i owocami, które potem trafiają na talerz. Dzięki temu goście, przeważnie z dużych miast, przyjeżdżający na odpoczynek z dziećmi mogą podglądać gospodarzy przy pracy i obserwować ich codzienność, tak odmienną od tej miejskiej. Forma wypoczynku w gospodarstwach agroturystycznych ma też czasem formę warsztatową. Gospodarz często zajmuje się rękodziełem albo malarstwem. Jego żona w tym czasie uczy bibułkarstwa czy tworzenia świątecznych stroików. Wszystko prosto, naturalnie i pod patronatem lokalnego folkloru.
Nie można zapominać jednak o tym, że agroturystyka to też biznes dla ludzi pewnych siebie, decyzyjnych, wytrwałych i praktycznych. Korzyści płynących z agroturystyki nie trzeba szukać daleko. Nowe miejsca pracy, możliwość poszerzenia działalności w oparciu o dochody z nowych źródeł, aktywizacja i podnoszenie kwalifikacji to tylko niektóre z nich. Dodatkowo agroturystyka uruchamia efekt mnożnikowy, który korzystnie wpływa na inne dziedziny gospodarki rodząc kolejny popyt (np. bezpośrednia sprzedaż własnych produktów, wypożyczanie sprzętu gościom czy budowania nowej bazy noclegowej).
Agroturystka w Polsce znajduje się w fazie intensywnego rozwoju od lat 90-tych. Jest wspaniałą alternatywą dla zgiełku wielkich miast i ludzi, którzy już dawno zapomnieli, że natura daje duszy człowieka największe ukojenie, a także dla wsi, która nie zawsze widzi przed sobą perspektywy. Dzięki agroturystyce tworzy się nowy rynek pracy i nowy punkt widzenia środowiska wiejskiego. Dzięki niej młodzi ludzie zostają na wsi modernizując gospodarstwo, jakie kiedyś należało do ich rodziców tworząc tym samym atrakcyjny wypoczynek dla mniej zamożnych turystów.
Anna Jarkiewicz
