Na miejscu dzisiejszego Pucka już we wczesnym średniowieczu istniała portowa osada, a w XII wieku gród, należący do cystersów z Oliwy. Później Puckiem władali Krzyżacy.
Prawa miejskie osada uzyskała w 1349 roku. Wówczas także ukształtował się zachowany do dziś układ miasta z regularną siatką ulic i prostokątnym rynkiem pośrodku. Po wojnie trzynastoletniej Krzyżacy opuścili miasto, które było odtąd siedzibą starosty. W XVI wieku w Pucku swoją bazę mieli królewscy kaprzy, a w XVII wieku właśnie tutaj Władysław IV zamierzał utworzyć główny port wojenny Rzeczpospolitej. Podkreśleniem wielowiekowych związków miasta z Polską były zaślubiny Polski z morzem, które odbyły się 10 lutego 1920 roku właśnie w Pucku.
Najcenniejszym zabytkiem miasta jest kościół św. św. Piotra i Pawła, malowniczo wznoszący się nad wodami Zatoki Puckiej. Istniejąca do dziś trójnawowa, gotycka budowla powstała w XV wieku. Pod koniec XVI wieku przy kościele wzniesiono kaplicę grobową rodu Wejherów, z pięknym gwiaździstym sklepieniem. Ze średniowiecznego wyposażenia kościoła niewiele przetrwało, m.in. XIII-wieczna kamienna chrzcielnica służąca dziś za kropielnicę. Zachowało się natomiast wiele dzieł pochodzących z późniejszych stuleci. Około 1800 roku powstał ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne, z których jeden zdobią XVII-wieczne figury patronów puckiej fary. Ozdobą ołtarza w kaplicy Wejherów jest obraz „Ukrzyżowanie” pędzla Hermanna Hana, natomiast w prezbiterium wisi bardzo ciekawe malowidło o skomplikowanej religijnej treści „Działanie Wiary” oraz „Świętych Obcowanie” i „Pośrednictwo w Zbawieniu” – ciekawostką jest to, że wśród namalowanych tu postaci znalazł się także król Polski Jan Kazimierz.
Tutejszy ratusz przez wiele wieków stał pośrodku rynku. Dopiero gdy spłonął w 1863 roku, nową siedzibę władz miejskich ulokowano we wschodniej części rynku. Wzniesiona wówczas budowla stoi do dziś. Wśród wielu XVIII- i XIX-wiecznych kamienic przy rynku na szczególną uwagę zasługuje ta pod nr 17. Wieńcząca ją figura leżącego lwa jest wspomnieniem tego, że dawniej mieścił się tu Zajazd pod Złotym Lwem. W kamienicy nr 28 mieści się siedziba Muzeum Ziemi Puckiej.
Warto także odwiedzić XVIII-wieczny budynek dawnego szpitala, w którym mieści się obecnie oddział puckiego muzeum. Pierwszy szpital wznieśli w mieście Krzyżacy w połowie XIV wieku, a zachowana do dziś budowla o konstrukcji szachulcowej powstała w 1757 roku z Fundacji Ignacego Przebendowskiego.
Prawa miejskie osada uzyskała w 1349 roku. Wówczas także ukształtował się zachowany do dziś układ miasta z regularną siatką ulic i prostokątnym rynkiem pośrodku. Po wojnie trzynastoletniej Krzyżacy opuścili miasto, które było odtąd siedzibą starosty. W XVI wieku w Pucku swoją bazę mieli królewscy kaprzy, a w XVII wieku właśnie tutaj Władysław IV zamierzał utworzyć główny port wojenny Rzeczpospolitej. Podkreśleniem wielowiekowych związków miasta z Polską były zaślubiny Polski z morzem, które odbyły się 10 lutego 1920 roku właśnie w Pucku.
Najcenniejszym zabytkiem miasta jest kościół św. św. Piotra i Pawła, malowniczo wznoszący się nad wodami Zatoki Puckiej. Istniejąca do dziś trójnawowa, gotycka budowla powstała w XV wieku. Pod koniec XVI wieku przy kościele wzniesiono kaplicę grobową rodu Wejherów, z pięknym gwiaździstym sklepieniem. Ze średniowiecznego wyposażenia kościoła niewiele przetrwało, m.in. XIII-wieczna kamienna chrzcielnica służąca dziś za kropielnicę. Zachowało się natomiast wiele dzieł pochodzących z późniejszych stuleci. Około 1800 roku powstał ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne, z których jeden zdobią XVII-wieczne figury patronów puckiej fary. Ozdobą ołtarza w kaplicy Wejherów jest obraz „Ukrzyżowanie” pędzla Hermanna Hana, natomiast w prezbiterium wisi bardzo ciekawe malowidło o skomplikowanej religijnej treści „Działanie Wiary” oraz „Świętych Obcowanie” i „Pośrednictwo w Zbawieniu” – ciekawostką jest to, że wśród namalowanych tu postaci znalazł się także król Polski Jan Kazimierz.
Tutejszy ratusz przez wiele wieków stał pośrodku rynku. Dopiero gdy spłonął w 1863 roku, nową siedzibę władz miejskich ulokowano we wschodniej części rynku. Wzniesiona wówczas budowla stoi do dziś. Wśród wielu XVIII- i XIX-wiecznych kamienic przy rynku na szczególną uwagę zasługuje ta pod nr 17. Wieńcząca ją figura leżącego lwa jest wspomnieniem tego, że dawniej mieścił się tu Zajazd pod Złotym Lwem. W kamienicy nr 28 mieści się siedziba Muzeum Ziemi Puckiej.
Warto także odwiedzić XVIII-wieczny budynek dawnego szpitala, w którym mieści się obecnie oddział puckiego muzeum. Pierwszy szpital wznieśli w mieście Krzyżacy w połowie XIV wieku, a zachowana do dziś budowla o konstrukcji szachulcowej powstała w 1757 roku z Fundacji Ignacego Przebendowskiego.
Marlena Wojtalik
