Jeden z cudów świata, Indyjski pałac Tadż Mahal może już niedługo przestać istnieć. Eksperci alarmują, że Świątynia Miłości może runąć w przeciągu 5 najbliższych lat. Wykonany z białego marmuru budynek otoczony jest pięknym ogrodem i licznymi kanałami zasilanymi przez rzekę Jamun. Wzniesiono go na mahoniowych palach, które, w skutek wysychania wspomnianej rzeki, zaczynają tracić stabilność. Historycy są zdania, że ludzkość może w najbliższym czasie stracić jedną z najważniejszych pamiątek swoich dziejów.
Pałac został wzniesiony w XVII wieku, na rozkaz władcy Szahdżahan (Króla Świata), pochodzącego z dynastii Wielkich Mogołów. Ale nie jest to budynek mieszkalny ani twierdza. Tadż Mahal to mauzoleum – grobowiec, w którym spoczywa ukochana żona władcy, Mumtaz Mahal, zmarła podczas narodzin królewskiego potomka. Już w wieku XX (w roku 1983) budynek wpisano na listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Przyrody UNESCO. Uznano go też za jeden z cudów świata. Mauzoleum jest częścią wielkiego kompleksu, w skład którego wchodzi główna świątynia, brama (symbolizująca wrota raju) oraz liczne baseny i ogrody. To właśnie woda, symbol życia i czystości jest główną ozdobą Tadż Mahal, a jednocześnie największym zagrożeniem dla jego istnienia.
Rokrocznie, Tadż Mahal odwiedza ponad 4 miliony turystów, nie tylko z Indii, ale z całego świata. Jest to jednocześnie symbol kunsztu architektonicznego oraz pomnik miłości do ukochanej. Wszystko to sprawia, że odwiedzających jest coraz więcej. Istnieje jednak realne zagrożenie, że w ciągu najbliższych kilku lat mauzoleum zniknie z powierzchni ziemi. Aby temu zapobiec, nad systemem nowych zabezpieczeń pracuje sztab specjalistów: architektów, historyków oraz konserwatorów zabytków.
Pałac został wzniesiony w XVII wieku, na rozkaz władcy Szahdżahan (Króla Świata), pochodzącego z dynastii Wielkich Mogołów. Ale nie jest to budynek mieszkalny ani twierdza. Tadż Mahal to mauzoleum – grobowiec, w którym spoczywa ukochana żona władcy, Mumtaz Mahal, zmarła podczas narodzin królewskiego potomka. Już w wieku XX (w roku 1983) budynek wpisano na listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Przyrody UNESCO. Uznano go też za jeden z cudów świata. Mauzoleum jest częścią wielkiego kompleksu, w skład którego wchodzi główna świątynia, brama (symbolizująca wrota raju) oraz liczne baseny i ogrody. To właśnie woda, symbol życia i czystości jest główną ozdobą Tadż Mahal, a jednocześnie największym zagrożeniem dla jego istnienia.
Rokrocznie, Tadż Mahal odwiedza ponad 4 miliony turystów, nie tylko z Indii, ale z całego świata. Jest to jednocześnie symbol kunsztu architektonicznego oraz pomnik miłości do ukochanej. Wszystko to sprawia, że odwiedzających jest coraz więcej. Istnieje jednak realne zagrożenie, że w ciągu najbliższych kilku lat mauzoleum zniknie z powierzchni ziemi. Aby temu zapobiec, nad systemem nowych zabezpieczeń pracuje sztab specjalistów: architektów, historyków oraz konserwatorów zabytków.
Natalia Zalopana
