Borobudur na Jawie w Indonezji to najbardziej wyjątkowa ze wszystkich świątyń buddyjskich. Wznosi się ponad drzewa otaczającej ją dżungli jak wielki, wymyślnie udekorowany tort. Świątynia ta została wybudowana przez buddyjskich władców Sejlandra w VIII-IX wieku. W roku 1006 ludność zamieszkująca okolice świątyni Borodudur porzuciła to miejsce, uciekając przed trzęsieniem ziemi i wybuchem jednego z pobliskich wulkanów. Rejon ten pozostał opuszczony do roku 1814, w którym ponownie odkryto to miejsce. W latach 70. i 80. XX wieku w świątyni przeprowadzono duże prace restauratorskie. Aby odtworzyć położenie kamieni, posłużono się technikami komputerowymi.Borobudur ma kształt piramidy schodkowej. Posiada kwadratową podstawę, złożoną z pięciu otoczonych murem tarasów, które ozdabiają tysiące płaskorzeźb, przedstawiających sceny z życia Buddy. Ponad nimi znajdują się cztery okrągłe tarasy, na których stoją 72 stupy, czyli małe świątynie w kształcie dzwonu. Każda z nich zawiera posąg Buddy. Tarasy stopniowo zmniejszają się, a na ostatnim stoi jeszcze jedna duża stupa.
Buddyści wchodzą na Borobudur w pewien ściśle określony sposób: zaczynają od strony wschodniej i posuwają się w kierunku szczytu świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Symbolizuje to drogę, jaką musi przejść człowiek, aby osiągnąć duchową dojrzałość.
Marlena Wojtalik
