"Na dodatek udało nam się ustalić datę powstania tego mostu, co pokazuje proces ekspansji krzyżackiej na Mazury" – powiedział naukowiec.
Pobrane do analizy dendrochronologicznej próbki drewna dębowego datowane zostały przez prof. Tomasza Ważnego z Wydziału Sztuk Pięknych UMK na drugą połowę XIII w. Dwa z zachowanych pali pozwoliły na ustalenie daty ścięcia drzew wykorzystanych do ich konstrukcji.
"Wydaje się wysoce prawdopodobne, że most powstał zimą 1268/1269 roku, w czasie drugiego powstania Prusów przeciw Zakonowi (1260-1274). Do konstrukcji mostu wykorzystano głównie pale dębowe, ale przeprawę wzmacniano również palami wykonanymi z innych gatunków drewna, np. olchy i brzozy. Maksymalny rozstaw pali wynosi 3,5 m, wydaje się jednak bardziej prawdopodobne, że szerokość mostu wynosiła tylko ok. 2,5 m, a skrajne pale stanowiły przypory skośne" – wyjaśnił archeolog.
Archeolodzy podwodni odnaleźli pozostałości mostu drewnianego w rejonie wyspy Wielka Żuława. Rzędy pali dębowych prowadziły z wyspy w kierunku północnym. Odkrycie to – zdaniem Pydyna – świadczy o tym, że wyspa Wielka Żuława pełniła istotną rolę w systemie militarnym państwa zakonnego, a znajdująca się na niej strażnica rycerska kontrolowała prowadzący z południa na północ szlak komunikacyjny wzdłuż jeziora Jeziorak w kierunku Elbląga.
"Znaleźliśmy też trochę przedmiotów średniowiecznych, np. siekierę. Przedmioty te zostaną teraz poddane konserwacji" – wyjawił Pydyn. Dodał, że pozostałości mostu zostały w dnie jeziora i nie będą z niego wyciągane. Pale sfotografowano i dla potrzeb naukowych będą wykorzystywane fotografie.
Badania na Jezioraku były prowadzone w ramach interdyscyplinarnego projektu pt. "Katalog grodzisk Warmii i Mazur", finansowanego z Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Na czele projektu stoi prof. Zbigniew Kobyliński z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
PAP
